Organizatorem wyprawy była Księgarnia Bookowski oraz Wydawnictwo Poznańskie. Spacer odbyliśmy w towarzystwie mojej siostry, właścicielki Naturnika. To właśnie na jej BLOGU możecie przeczytać o naszym spacerze po Parku Sołackim. Tylu ptaków nie spodziewaliśmy się tam spotkać! Nie spodziewaliśmy się również, że będzie to ostatnie nasze grupowe wydarzenie, w którym uczestniczyliśmy przed erą koronawirusa. Kiedy przeminą złe dni, koniecznie poszukajcie ptaków w miejskich parkach. Przebywając na razie w domach można wzbogacić swoją ornitologiczną wiedzę czytając tematyczne książki (polecamy te, autorstwa naszego przewodnika Jacka Karczewskiego -„Jej wysokość gęś” i „Noc sów”). Zajrzyjcie również na półki Pikinini do naszej ptasiej kategorii.

The post Jak w dużym mieście wybrać się na spacer ornitologiczny appeared first on Pikinini.

Najpierw znoszą do budki mech, trawę a my znajdujemy sobie najlepsze miejsce obserwacyjne by podglądać postęp prac.

Później długo panuje cisza, a my zastanawiamy się czy ptaki nie opuściły jednak małego mieszkanka. Ale nie! Nadchodzi w końcu czas wielkiego gwaru, nieustającego pośpiechu małych rodziców, starających się wykarmić ukazujące się w otworze budki paszczęki.

Spędzamy wtedy bardzo dużo czasu przyglądając się wszystkiemu co uda nam się podejrzeć i nie podchodzimy zbyt blisko budki.

Nie udało nam się jeszcze oglądać pierwszych wylotów młodych sikorek. Pewnie zbyt dużo czasu przebywamy poza domem a one nie czekają niestety z ćwiczeniami do weekendu.

Zosi udało się jednak znaleźć kiedyś taką skorupkę…

Z wielką ciekawością czekamy na coroczne czyszczenie budek.

Raz znaleźliśmy w gnieździe martwe pisklę. To podobno częsty przypadek. Nie wszystkim udaje się przeżyć. W tym roku jednak wyleciały chyba wszystkie bo w gnieździe pozostały tylko piórka…

Spójrzcie jak troskliwie zatkano szpary mchem!

Jak tu przytulnie

A to już gniazdko po wyjęciu z budki. Jest miękkie, delikatne ale niezwykle trwałe. Piękne!

Dziś wszystko już posprzątane i przygotowane na nowy sezon. Zapraszamy!

/

The post Zapraszamy drodzy lokatorzy! appeared first on Pikinini.

To maleństwo Zosia przeniosła ze sterty sprzątanych kamieni na nasz skalniak…

Ptakom nie przeszkadzają chyba biegające w ogrodzie dzieci i pracująca kosiarka. Założyły gniazdo w jednej z naszych budek lęgowych!

Pochłania nas ostatnio gra w Kubb’a …

…ale dzieci cały czas doglądają dzielnie swoich nowych warzywnych upraw. Rzodkiewka rośnie jak szalona, a i inne siewki starają jej się dotrzymać tempa…

Oj będzie miała nasza Kredka ucztowanie:) Na razie delektuje się świeżą trawką i mleczem w swojej nowej letniej rezydencji…

Jak widać na nakręconym przez Rozalkę filmiku, świnka rozpoznaje nowy teren z pewną obawą, ale zaciekawienie i łakomstwo jednak dominują:)

 Miłej niedzieli!

The post Majowe ożywienie ogrodowe appeared first on Pikinini.

Dla ogrodowych ptaków kupujemy zazwyczaj dużo ziarna, którym obficie napełniamy nasze liczne karmniki. Czasami przyrządzamy im też tłuszczowe kulki, które uwielbiają. W tym roku, skuszone fotografiami z czasopisma Weranda, chciałyśmy zamiast kulek zaserwować sikorkom tłuszczowe rzeźby z foremek. Na zdjęciach w czasopiśmie radzono, by po stężeniu roztopionego smalcu wymieszanego z ziarnami, wyjąć po prostu wszystko z pojemników (jak ciastka) i powiesić na gałęzi. Nie wiem czy istnieją bardziej twarde smalce niż ten którym my dysponujemy, ale wyjęcie zastygłych kształtów z foremek, nie jest możliwe bez ich kruszenia się. Obiektywnie patrząc, miękkie kulki tłuszczowe są chyba dla ptaków pożyteczniejsze niż jakieś skamieliny;) W każdym razie, nie trudziłyśmy się już nad ich wyjmowaniem, ale podałyśmy w ptasiej stołówce, smalcowe przysmaki w foremkach. Ptaki przyjęły to niecodzienne danie z entuzjazmem i systematycznie się nim raczyły:)

Dziś powiesiłyśmy w ogrodzie więcej foremek z ptasim przysmakiem. Wyjeżdżamy na zimowe ferie i ptakom – na kilka dni – musi wystarczyć ta mała spiżarnia:)

26.02.2012 – Suplement

Ptakom wystarczyły poczynione przez nas zapasy. Tak – wg Zosi – zajadały się podczas naszej nieobecności. Na rysunku pojawił się też pierwszy zwiastun wiosny. Ptak wysiadujący jajka jest jednak tylko wytworem wyobraźni naszej artystki;)

The post Foremkowa spiżarnia dla ptaków appeared first on Pikinini.

Do zamkowych ogrodów w holenderskim Arcen wybraliśmy się w bardzo słoneczny dzień.

W zamkowej fosie powitała nas taka oto urocza para:)

Z powodu upału nie zatrzymywaliśmy się na długo w rozległych ogrodach różanych, ale skierowaliśmy się w stronę cienistych zakątków…

Nad brzegiem dużego stawu, dojrzeliśmy grupę bardzo zaciekawionych czymś flamingów…

Po chwili byliśmy świadkami prawdziwej bitwy. W stronę lądu uciekał atakowany przez łabędzia flaming. Całe zajście ujrzał też znajdujący się w pobliżu pracownik ogrodów i z grabiami w ręku, przeskakując między kępami zieleni, ruszył na pomoc ofierze. A może flaming nie był wcale ofiarą? Zosi, która kategorycznie stwierdziła, że odtąd nie lubi łabędzi, staraliśmy się pokazać dwie strony tego konfliktu:)

Łabędzie broniły zapewne swojego – trochę już wyrośniętego – „brzydkiego kaczątka” i po skutecznej obronie wodnego terytorium, z godnością oddaliły się poza zasięg niebezpiecznych grabi. My pozostaliśmy na miejscu, czekając aż pokiereszowany flaming podniesie się na trochę chwiejne nogi.

Uspokojeni, ruszyliśmy w głąb ogrodu, pełnego – jak się okazało – i innych zwierzaków.

Bociany spotkane po drugiej stronie jeziora, plotkowały o niedawnym zajściu…

Małpki mieszkające na zacisznej wysepce otoczonej niewielką fosą, zapewne jeszcze o niczym nie wiedziały…

…podobnie jak pływające w oranżerii ryby, które można było karmić specjalnie przeznaczonym dla nich jedzeniem…

Oprócz ciekawego świata zwierzęcego, odkryliśmy w ogrodzie również śliczne i czasami zaskakujące rośliny.

Sprawdzaliśmy dokładnie jak wygląda rzęsa wodna i czy bambusowy zagajnik jest prawdziwy, w co Zosia jakoś nie mogła do końca uwierzyć…

Dłuższy piknik urządziliśmy sobie przy rozległym placu zabaw, z którym konkurencję zdecydowanie wygrała – dostępna w pobliżu – drewniana tratwa dla dzieci.

W ogrodach nie było zbyt wielu zwiedzających, więc całkowicie oddana do dyspozycji dziewczynek tratwa, przepływała płytki stawek niezliczoną ilość razy. Kiedy pojawiły się w końcu jakieś maluchy, Zosia przewiozła je wraz z ich mamą, dzielnie przeciągając sama liny.

Ten rodzaj tratw znamy z wakacji w Szwecji i szkoda, że na taką – dość w sumie prostą – atrakcję, nie natrafiliśmy jeszcze w Polsce.

Zaaranżowane tematycznie ogrody, kryły jeszcze mnóstwo ciekawych zakątków…

W jednym z nich znaleźliśmy gąsienicę – zjeżdżalnię. Wyjazd z jej części przedniej znajdował się po drugiej stronie ogromnego żywopłotu…

Dziewczynki bawiły się również świetnie, grając w mini golfa. Trasa golfowa została niezwykle malowniczo zaaranżowana pośród skalistych wzgórz i strumyków, a przeszkody były często bardzo zaskakujące. Niektóre z dołków znajdowały się np. w małej jaskini za ścianą wodospadu…

Tak minął nam trzeci dzień wakacji. W kolejnym, przed planowaną przeprawą promową do Wielkiej Brytanii, zaplanowaliśmy zwiedzanie Rotterdamu, więc dalszy ciąg wakacyjnych opowieści znów nastąpi:)

A więcej zdjęć z Arcen, możecie obejrzeć na naszym blogu ogrodniczym.

/

The post Flaming kontra łabędź, czyli dzień w ogrodach Arcen appeared first on Pikinini.

W tym roku, do pierwszego adwentowego pieczenia pierniczków, zmotywowała nas akcja zorganizowana w szkole dziewczynek, która ma na celu zbiórkę pieniędzy na spełnienie marzenia chorego chłopca.

Bardzo cenię sobie publiczną szkołę do której dziewczynki uczęszczają już drugi rok. Uczą się tu dzieci z różnych środowisk, ale pracujący tu ludzie wkładają mnóstwo serca i wysiłku w indywidualny i społeczny rozwój uczniów. To co uderza mnie z perspektywy rodzica płacącego kilka lat czesne w placówkach prywatnych, to właśnie różnica w podejściu do kształtowania pewnego rodzaju grupowej odpowiedzialności, umiejętności pozytywnego współdziałania i pomocy innym. W poprzedniej, prywatnej szkole kładziono największy nacisk na indywidualne sukcesy, skupiając się na konkursowej promocji tych najlepszych, mimo że osiągnięcia uczniów zazwyczaj nie wypływały z faktu nauki w tej szkole. Dzieci pochodziły często z dwujęzycznych rodzin czy takich, które inwestowały dużo w dodatkowe lekcje. Oprócz dzieci osiągających spore sukcesy były jednak i takie, które – jak wszędzie – nie potrafiły czytać i liczyć do końca szkoły, i takie które nie radziły sobie emocjonalnie z napięciem spowodowanym wymogami osiągnięcia sukcesów. W obecnej szkole, nauczyciele niezwykle aktywnie pozyskują środki na inwestycje, ciekawe projekty, angażują dzieci do wspólnych działań przynoszących korzyść nie tylko im samym.

Takim właśnie przykładem jest akcja pomocy choremu Krzysiowi. Podoba mi się, że zachęca się dzieci by zamiast zakupu paczki chipsów, przekazały te pieniądze na szczytny cel. W zamian mogą podpisać się na wielkiej karcie z życzeniami. To także część programu walki, jaką toczy szkoła o zdrowe odżywianie się.

Można również wraz z rodzicami upiec pierniczki, zapakować je w torebeczki i przekazać nauczycielkom, które będą sprzedawać je na dobroczynnym kiermaszu.

W czasie pieczenia nie omieszkałyśmy zadbać również o własne interesy, przygotowując mini poczęstunek dla św. Mikołaja, który powinien przecież posilić się dzisiejszego wieczoru, kiedy będzie wkładał prezenty do butów:)

Spadło mnóstwo śniegu, więc oprócz dobrej kondycji św. Mikołaja, musieliśmy pomyśleć również o brzuszkach naszych sikorek i innych ptaków. O naszych małych łakomczuchach i o tym jak zrobić dla nich smaczne jedzenie, można przeczytać także TUTAJ i TUTAJ.

W tym roku do naszej ogrodowej kolekcji karmników przybył jeszcze ten miniaturowy szwedzki domek. Do niedawna można go było jeszcze kupić w naszym sklepie, ale widać, że śnieg spadł nie tylko u nas i wszystkie karmniki zostały szybko wykupione.

Cieszy nas, że tyle ptaków będzie miało pełne brzuszki:)

W czasie adwentu, mamy też sporo innej pracy – kleimy nowe ozdoby choinkowe i kartki z życzeniami….

Musimy pamiętać też o codziennym uzupełnianiu kalendarza adwentowego…

Do niedawna również można go było kupić w Pikinini, ale teraz wszystkie egzemplarze wiszą już w Waszych domach:) Jesteśmy ciekawe jak inne dzieci poukładały małe pacynki w kieszonkach i w jakiej kolejności będą pojawiać się w szopkach…

Wieczorem przychodzi już na szczęście czas na odpoczynek;) Zapalamy ogień, czytamy i czekamy – jest czas adwentu.

/

The post Czas adwentu appeared first on Pikinini.

Tak jak i w zeszłym roku, przygotowujemy zimą karmniki i pożywienie dla ptaków.

Sikorki oprócz rozwieszonej słoninki (nie solonej!), otrzymują również, ulubione przez nie kulki tłuszczowe, które przyrządzamy same.

Czasami, oprócz oleistych nasion słonecznika czy konopi, można dodać też gotową mieszankę nasion dla ptaków. Te kolorowe kulki widoczne na zdjęciach, to witaminki z takiej właśnie mieszanki.

Wystarczy roztopić niesolony, zwykły smalec, dosypać do niego ziaren, orzeszków, suszonych owoców, płatków zbożowych i pozostawić do wystygnięcia.

Później formujemy kulki, przechowujemy je w lodówce i dokładamy sikorkom, tak by karmnik nigdy nie pozostawał pusty.

Czasami, kulki tłuszczowe można kupić w nylonowych siatkach. Lepiej jednak zdjąć je przed podaniem ptakom. Nylon może zostać połknięty i uszkodzić przewód pokarmowy.

Lepiej umieścić kulę w specjalnym karmniku, odwróconej doniczce, kubeczku lub – jak na zamieszczonym filmiku – w połówce orzecha kokosowego.

httpv://www.youtube.com/watch?v=Kcn1N17-4ik

The post Kulki dla sikorek appeared first on Pikinini.

Kiedy mama spędzała piękny, letni dzień w biurze, jej córki pojechały wraz ze swoją ciocią, na jedną z ostatnich wakacyjnych wycieczek. Mamie pozostało tylko obejrzeć zdjęcia i przeczytać relację:

W bliskim sąsiedztwie mojego domu rozciąga się Wielkopolski Park Narodowy. Już w 1922 roku wybitny biolog i botanik Uniwersytetu Poznańskiego, prof. Adam Wodziczko, wystąpił o utworzenie parku narodowego wokół Osowej Góry, jednak ostatecznie powstał on dopiero w 1957 roku. Na terenie parku, w 1941 roku, został wybudowany pałac, który był rezydencją Arthura Greisera, namiestnika Rzeszy w kraju Warty, wsławionego brutalną germanizacją i eksterminacją Polaków. Obecnie w pałacu mieści się dyrekcja Wielkopolskiego Parku Narodowego oraz Muzeum Przyrodnicze. Właśnie do niego wybrałyśmy się z dziewczynkami w czasie jednego z upalnych dni wakacji.

W pierwszej sali naszą uwagę zwrócił wielki kominek, który ozdobiony był kafelkami z niemieckimi nazwami wielkopolskich miejscowości. Większość tych nazw, razem ze starszą z dziewczynek, rozszyfrowałyśmy (np. Schrimm = Śrem, Jarotschin = Jarocin). Znalazłyśmy też kafelek z rysunkiem wyspy zamkowej, którą później zobaczyłyśmy „na żywo”.

W muzeum podziwiałyśmy scenki z życia zwierząt, które spotkać można w WPN. Również kolekcje ptaków i owadów wprawiły nas w zachwyt. Znalazłyśmy chyba wszystkie gatunki ptaków i motyli, które wcześniej spotykałyśmy w pobliżu naszych domów, wspomnę tu choćby dzięcioła zielonego, szczygła, kopciuszka czy bażanta, a z motyli pazia królowej, różne rusałki, karłątki, czerwończyki i modraszki.

Dziewczynki zainteresowały się także interaktywnym przewodnikiem po muzeum, a ściślej rzecz biorąc grami, w jakie można z nim zagrać:)

Po wyjściu z budynku muzeum udałyśmy się na parking i już chciałyśmy odjeżdżać, gdy naszą uwagę zwróciły tablice ze zwierzętami i tajemniczy znak sowy.

Ruszyłyśmy wzdłuż strzałek i okazało się, że jest to ścieżka dydaktyczna z elementami sportowymi. Była tam ścieżka ze zróżnicowaną fakturą (piasek, szyszki, kamienie, kasztany, drewno), którą należało przejść boso…

…był tor do skoku w dal, plansze z rebusami przyczepione do „ławek szkolnych” i oczywiście tablice z informacjami o różnych atrakcjach przyrodniczych. Niedaleko tablicy informującej o bobrach, znalazłyśmy pień nadgryziony przez te zwierzęta.

Na chwilę odpoczynku zatrzymałyśmy się na małym drewnianym pomoście z widokiem na Jezioro Góreckie i Wyspę Zamkową. Niestety, nie udało nam się dostrzec ruin zamku, najlepiej to robić od późnej jesieni do wczesnej wiosny, gdy nie zasłaniają ich liście drzew. Zamek zbudował w 1825 roku Tytus Działyński w prezencie ślubnym dla swojej siostry Klaudyny z Działyńskich Potockiej, później służył jako kwatera wojskom powstańczym.

Przeczytałyśmy w przewodniku, że zamek na wyspie nawiedza duch Stanisława Górki, który w XVI wieku był wojewodą poznańskim, a człowiekiem złym i niegodziwym. Jego corocznej wizycie na wyspie towarzyszą grzmoty i krakanie kruków. Niektórzy twierdzą, że duch Stanisława Górki pojawia się pod postacią ogromnego psa, biegnącego wzdłuż brzegów jeziora.

Po odpoczynku wspięłyśmy się stromą ścieżką prowadzącą na parking…

… a tu znowu zobaczyłyśmy dziwne ślady. Okazało się, że są to ślady lisa, dzika i jelenia, biegnące wydeptanymi przez nie ścieżkami, raz po raz krzyżujące się wzajemnie.

The post Muzeum Przyrodnicze w Jeziorach appeared first on Pikinini.

Dziewczynki często spędzają czas ze swoją ukochaną ciocią, a moją siostrą.

Ostatnio wybrały się razem w odwiedziny do małych kaczuszek. Poniżej zamieszczam relację mojej siostry z tego niecodziennego wydarzenia:)

“W jednym ze swoich licznych programów telewizyjnych, znany szkocki kucharz Gordon Ramsey, zajmuje się hodowlą kilku gatunków zwierząt gospodarskich. Cykl rozpoczynają indyki, którym Ramsey, wraz z czwórką swoich kilkuletnich dzieci, nadaje imiona innych znanych brytyjskich kucharzy. Po trawce biegają więc Nigella (Lawson), Delia (Smith) czy Jamie (Oliver).

Eksperyment miał m.in. uświadomić bardzo młodym ludziom, że na świecie istnieją zwierzątka takie jak kury, kaczki, indyki, gęsi, krówki czy świnki, których życie silnie związane jest z życiem ludzkim. Kilka lat temu w holenderskich miastach przeprowadzono badania, które wykazały, że tamtejsze dzieci są przekonane o istnieniu fioletowych krów. Wpływ na takie wyniki miała niewątpliwie reklama znanej czekolady. Dzieci miały także kłopoty z rozpoznaniem kaczek, bo nie przypominały Kaczora Donalda.

Myślę, że w Polsce nie ma jeszcze tak daleko posuniętej ignorancji, ale mimo wszystko postanowiłam działać prewencyjnie. Od kilku lat zaopatruję się w zaprzyjaźnionym gospodarstwie w świeże mleko prosto od krowy i w jajka od „szczęśliwych kur” biegających swobodnie po podwórku. Gdy przyjeżdżają do mnie moje dwie siostrzenice, zawsze towarzyszą mi w wyprawie po te pyszności. Wita nas wtedy gromadka piesków, które głośno szczekają i przyjaźnie merdają ogonkami, a na dachach zabudowań miauczą wygrzewające się leniwie koty. Po powrocie do domu część mleka wypijana jest od razu, część jednak odstawiamy, by skwaśniało. Robimy później pyszny serek, który jest zjadany z rzodkiewką i szczypiorkiem. W święta wielkanocne z takiego twarożku przygotowujemy przepyszną paschę.

Już wcześniej dziewczynki miały okazję zobaczyć cielaczka, a kilka dni temu pojawiło się stadko malutkich kaczuszek.

Były pilnie strzeżone przez swoją mamę i swojego tatę, ale niezbędna okazała się też pomoc człowieka, zewsząd bowiem czyha na takie maleństwa niebezpieczeństwo. W okolicy lata dużo drapieżnych ptaków, gdyż gospodarstwo znajduje się w bliskim sąsiedztwie Rogalińskiego Parku Krajobrazowego i Wielkopolskiego Parku Narodowego. Nie ułatwiają im życia także pospolite sroki czy domowe koty. Dowiedziałyśmy się od gospodyni, że już niedługo kaczuszki podrosną na tyle, że będą mogły wszystkim srokom i kotom „nakwakać” w nos.

GŁOS KACZKI

Na razie gospodyni nie ma najmniejszych problemów ze znalezieniem miejsca do rozwieszenia prania. Kaczuszki tak ładnie przygryzają trawkę, że nie trzeba jej w ogóle kosić. To dopiero konkurencja dla kosiarek – dodatkowo od razu użyźniają trawnik.

Wieczorem bardzo miło jest się położyć pod cieplutką kołderką i na mięciutkiej podusi z kaczego pierza. Czytamy wtedy razem jakąś ciekawą książkę, a potem smacznie zasypiamy.”        

The post Kaczka po poznańsku appeared first on Pikinini.

W naszym ogrodzie nie mamy jeszcze niestety tylu krokusów, ile widać na tej, ozdobionej przez moją córkę pocztówce.

Rośnie ich jednak dużo, a każdego dnia rozkwitają nowe. Tej wiosny zakwitły w naszym ogrodzie po raz pierwszy.

Kwiatowe cebulki sadziłyśmy jesienią i długo, całą zimę musiałyśmy czekać na efekty naszej pracy. Dzieci widzą jednak, że warto było popracować, by teraz wiosną cieszyć się kwiatami.

Zakwitły nam nawet krokusy jesienne, które powinny kwitnąć w październiku!

By jeszcze bardziej zachęcić wiosnę do przyjścia, już w połowie marca, zasadziłyśmy w donicy przed domem stokrotki i bratki.

Te delikatne kwiatki to prawdziwi wiosenni siłacze. Mają siłę przetrwać ostatnie mrozy i opady śniegu. Trochę martwiłyśmy się o nie, gdy tydzień temu, przykryła donicę gruba czapka śniegu, ale kwiaty wesoło kwitną nadal.

Bratki nazywane są u nas w Wielkopolsce Macoszkami. To właśnie Macoszki zbierałam jako mała dziewczynka w ogrodzie babci i cieszę się, że mogę je teraz sadzić u siebie.

Przebywając teraz w ogrodzie, cały czas słyszymy niesamowity gwar wodnego ptactwa, które rozpoczyna gniazdowanie na pobliskich rozlewiskach.
Naszą uwagę przykuły też jednak i inne ptaki, którym poświęciłyśmy nasze ostatnie obserwacje ornitologiczne.
Przy drodze, ścięto nadłamane przez wichurę drzewo. Ten ścięty, próchniejący pień okazał się być niezwykłą atrakcją dla okolicznych kur, które co dzień rano biegną do niego z nadzwyczajną szybkością. Znajdują w nim zapewne mnóstwo smakowitych robaczków, które do tej pory żyły w drzewie.

The post Czekamy na wiosnę appeared first on Pikinini.