To chyba z tego czasu pozostał nam sentyment do pirackiego rzemiosła, a w Pikinini wydzieliliśmy specjalne miejsce dla adeptów tego trochę kontrowersyjnego zawodu — > KLIK

Wiemy, że czas realizacji swych pasji przychodzi nieraz zupełnie niespodziewanie. Zwłaszcza wtedy gdy wakacyjny czas wolności sprzyja przygodom a piracki statek akurat niedaleko zarzucił swą kotwicę. Właśnie tak. Piraci pojawili się w Poznaniu, na ul. Ostroroga.

Są bardzo groźni! Nas zamknęli w pełnej zasadzek kajucie, zakładając, że nie uda nam się z niej wydostać. Nie wiedzieli pewnie jednak, że my również znamy się na pirackich sztuczkach. Nasza uwięziona ekipa składała się w wielu bystrych głów, ruchliwych kończyn i gadatliwych języków. Konkretnie była to nasza dwunastoletnia już Zosia i jej koleżanki, na których pomoc w uwolnieniu zdałam się całkowicie.

No cóż, ja również dałam się zamknąć w siedzibie piratów i przyznam szczerze, że szczęk przekręcanego w drzwiach klucza lekko mnie zatrwożył. Zwłaszcza kiedy ujrzałam pierwsze działania moich pirackich współtowarzyszek. Od razu rzuciły się w wir poszukiwań, krzyczały, rozrzucały, składały, porzucały…Gdzie tu czas na przygotowanie planu i podział zadań? Na szczęście wszystko to działo się bardzo spontanicznie, zgodnie z jakimś naturalnym wyczuciem swych ról. Dzielne dziewczyny pokonały wszystkie przeszkody i wyswobodziły nas przed upływem wyznaczonego czasu.

Uff!

Przeczytajcie zresztą sami, jak do wizyty w „Tajemniczym pokoju” zachęca Zosia:

„To bardzo ciekawy escape room. Zachęca całą grupę do działania i współpracy. Zabawa idealna dla grupki przyjaciół jak i dla rodziny. Przy odgadywaniu zagadek jest mnóstwo śmiechu i pozytywnego przymusu do logicznego myślenia. Uważam, że wiele zadań może zaskoczyć uczestników zabawy. Bawiłyśmy się wspaniale. Spróbujcie i Wy!”

Spróbujcie! Jeśli nie tęsknicie za morską bryzą, to może odnajdujecie w sobie potomków indiańskiego wodza?

.Polecamy – Tajemniczy Pokój, Poznań, ul. Ostroroga 7, lok.6 — > KLIK

.

The post Niełatwo zostać prawdziwym piratem! appeared first on Pikinini.

Milusię niełatwo jest dostrzec, jest czarna i ruchliwa, zwłaszcza gdy wiruje na London Eye

Zabawa tym teatrzykiem, przypomina nam wspólne wesołe chwile w Londynie, gdzie świetnie bawiliśmy się, próbując z pokładu turystycznego autobusu, sfotografować własne podobizny na tle Big Bena i innych mijanych atrakcji

O naszych wspólnych brytyjskich wakacjach przeczytacie TUTAJ, a do wpisów jeszcze wrócimy… Może warto napisać o wcześniejszym podróżowaniu z małą Rozalką?

/

The post Let’s play London appeared first on Pikinini.

Lektura „Metryki nocnika” Iwony Wierzby prowadzi nas przez cywilizacyjne dzieje tego jakże przydatnego ludzkości naczynia. Okazuje się jednak, że oprócz roli utylitarnej, nasz bohater może poszczycić się również działalnością kreatywną! Jakąż inspiracją bywał dla artystycznych i naukowych odkryć wielkich tego świata. Jak sam, dzięki ich staraniom wydoroślał i zmienił się w nowoczesną toaletę.

Piękne ilustracje, zabawne opowieści i kulturalno-historyczna podróż przez wieki w doborowym towarzystwie…No cóż, wśród takich znakomitości i ja pozwoliłam sobie na zaprezentowanie Wam nocnikowego zdjęcia

Dodatkową atrakcją jest tematyczna gra wydrukowana na obwolucie. Grałyśmy w nią wraz z Zosią już wielokrotnie i toaletową wiedzę mamy już całkiem nieźle utrwaloną. Używałyśmy zwykłych pionków i kostki…

…ale można je przecież wykonać samodzielnie – z plasteliny lub kartonu, podobnie jak na tych zdjęciach…

Książkę można kupić TUTAJ. Polecamy ją dla starszych dzieci i rodziców. Bawcie się dobrze

/

The post Nocnik dla każdego appeared first on Pikinini.

Oto informacja prasowa, która ukazała się w wielkopolskich gazetach:

Zabawa w archeologa, budowanie własnej kamieniczki czy może projekt stroju dla Bamberki? To tylko część atrakcji, które czekają na małych odkrywców Poznania podczas rodzinnych warsztatów Pikinini i wydawnictwa Albus. Impreza odbędzie się

8 września o godz. 13 w Concordia Design i będzie połączona z promocją książki „Cztery żywioły i dwa koziołki” – nowego przewodnika po mieście, przeznaczonego specjalnie dla dzieci.

„Cztery żywioły i dwa koziołki” to nowa propozycja poznańskiego wydawnictwa Albus, wielokrotnie nagradzanego m.in. w konkursie „Najpiękniejsza Książka Roku”. Ideą wydawnictwa jest tworzenie publikacji, które dotrą do młodego czytelnika nie tylko ciekawą, często oryginalną treścią (jak w książce „Co jedzą ludzie?”), ale również zachwycą nietuzinkowymi ilustracjami, wykonanymi przez młodych, poznańskich artystów.

Przewodnik dla dzieci to efekt współpracy Agnieszki Idziak oraz ilustratorki Sylwii Mai Bartkowskiej, absolwentki poznańskiego ASP. Kluczem miejskiej opowieści autorki przewodnika uczyniły cztery żywioły. Wystarczy wybrać jeden z nich – wodę, ogień, ziemię lub powietrze – i udać się wyznaczonym przez nie szlakiem. Na młodych czytelników czekają liczne ciekawostki i anegdoty, a przede wszystkim zadania i łamigłówki.

– Zależało nam, żeby stworzyć przewodnik specjalnie z myślą o dzieciach, unikając nadmiaru dat i informacji, taki, który będą mogły współtworzyć. Dlatego książka jest czarno-biała, a tylko od czytelnika zależy jak będzie ostatecznie wyglądała – mówi autorka „Czterech żywiołów” Agnieszka Idziak, właścicielka niekonwencjonalnego sklepu z zabawkami Pikinini oraz licencjonowana przewodniczka po Poznaniu.

Oficjalna premiera książki odbędzie się w ramach „Niedzieli z Pikinini” i będzie miała formę warsztatów. Na każde dziecko czeka szereg konkurencji z nagrodami oraz nauka nowych, niecodziennych umiejętności, np. pisania na woskowej tabliczce czy projektowania stroju dla Bamberki. W czasie warsztatów będzie można też poznać niezwykłe zabawki Pikinini, kupić książkę „Cztery żywioły i dwa koziołki” oraz spotkać się z jej autorkami. Koszt udziału w warsztatach wynosi 5 zł.

Informacje o imprezie znajdziecie również na FACEBOOKU: TUTAJ

Polecam też wpis o książce na blogu O tym, że…

Wraz z koziołkami i żywiołami intensywnie się przygotowujemy:) Trzymajcie kciuki i DO ZOBACZENIA!

/

The post Poznań… w swoim żywiole! appeared first on Pikinini.

Na okładkę trafia zawsze tematyczny rysunek, wybrany przez dzieci w tajnym głosowaniu. Tym razem, po raz drugi, gazetkę ozdobiła zosina praca, której z wakacjami najbardziej skojarzyła się piłka.

Zauważcie jak bardzo piłka przypomina kolorowy egzemplarz, którym bawiła się jako mały bobas:) Teraz również poświęcamy sporo czasu na zabawę dmuchaną piłką, ucząc się w ogrodzie gry w siatkówkę, co Zosia bardzo polubiła.

Gra w piłkę (niekoniecznie nożną:), to chyba jedna z bardziej popularnych zabaw. O jej bogatej historii, można poczytać np. u Kopalińskiego. Mimo to, mam wrażenie, że to również jedna z mniej docenianych zabawek, która jednak jakby mimochodem towarzyszy nam przez całe życie. Dziadek dziewczynek ze strony ich taty, potrafił szyć ręcznie piękne skórzane piłki, z których niestety w rodzinie nie zachowała się żadna, nawet na starym zdjęciu. Wielka szkoda, bo takie piłki już chyba nie powstają.

Przeglądając zdjęcia znalazłam zaledwie kilka, na których uwieczniliśmy dziewczynki z piłkami i dwa z mojego własnego dzieciństwa, a przecież spędzamy z piłką mnóstwo czasu! Dzieci podobnie jak ja za szkolnych czasów, grają w „dwa ognie”, „kolanko”, później w siatkówkę, koszykówkę, piłkę ręczną i w „nogę”. Piłkowymi „maluchami” gramy w ping-ponga, a z Rozalią chodzimy też na kort tenisowy.

Piłka to naprawdę świetny wynalazek:) Na koloniach, na które właśnie dziewczynki wyjechały, też pewnie będzie im towarzyszyła.

Udanych wakacji, w czasie których nie zapominajcie o piłce!

A na zakończenie wakacyjny rebus ze szkolnej gazetki:)

The post Piłka appeared first on Pikinini.

Skończyły się już niestety szkolne ferie, z którego to czasu, my rodzice, również skorzystaliśmy. Udało nam się pojeździć kilka dni na nartach i właśnie wróciliśmy z gór do bezśnieżnej Wielkopolski. Wkrótce zaprosimy Was na relację z wyjazdu, ale wcześniej pokażę migawki z pierwszego tygodnia ferii, który dziewczynki spędziły na półkoloniach w poznańskiej Księdzeręce. Szkoda, że nie jestem już w wieku szkolnym i nie mogę zamienić dni biurowych:( na półkolonie…

Dzieci tworzyły prace plastyczne (ozdabiały kartonowe dachy, konstruowały totemy obrazujące ich osobowość), uczyły się hiszpańskiego, gotowały obiadowo-deserowe smakołyki, które potem zjadały, szyły i bawiły się w śniegu.

A fotograficzną dokumentację tych przyjemności, przygotowała Rozalka:)

The post Półkolonie w Księdzeręce appeared first on Pikinini.

Kiedy w sklepie Pikinini pojawiły się Hocki – nowe, tekturowe klocki konstrukcyjne, postanowiliśmy je wypróbować. Moja starsza córka postanowiła zostać architektem i cieszy się na każdą okazję, kiedy może doskonalić swój „warsztat”;) Pod jej kierunkiem, dziewczynki przygotowały „cegiełki” i zaczęły budowę domu.

Początek przebiegał bardzo sprawnie, ściany pięły się w górę w szybkim tempie i wkrótce pojawił się zarys kartonowej budowli.

Koncepcje jej wykończenia trochę się zmieniały. Z początkowego pomysłu budowy kościoła, zrezygnowano na rzecz solidnego domu. Ilość klocków pozwala wtedy na większą ilość okien i otwierane drzwi na zawiasach.

Kiedy budowa została ukończona, stery objął główny dekorator, kierujący wykończeniem elewacji i wnętrza.

Tylną ścianę porosły pnącza…

…pojawiła się tabliczka z adresem, komin, doniczka z kwiatami…

…a jedno z okien, przyozdobiła firanka. Z domu roztacza się wspaniały widok na ogród:)

Głównym lokatorem została Zosia, która bez problemu porusza się w domku na stojąco. Rozalka stwierdziła, że musimy dokupić jeszcze kolejny komplet by rozbudować budowlę. Powstać wtedy może rzeczywiście spory dom z wydzielonymi pokojami.

Tymczasem wnętrze domku ozdobiono obrazkami, ustawiono meble, przygotowano poczęstunek i zaproszono pierwszych gości…

A ponieważ zasiedzieli się do wieczora, podprowadzono prąd i podłączono lampkę:)

W przytulnym wnętrzu i doborowym towarzystwie, miło upływał zimowy wieczór…

Dziś podano w domku smakowite śniadanie!

/

The post Nie ma to jak w domu! appeared first on Pikinini.

Pobyt w holenderskim Eftelingu był prezentem od mojej siostry dla dziewczynek, z okazji uwieńczonego sukcesami zakończenia roku szkolnego:) Nie jesteśmy zwolennikami wypraw do parków rozrywki, ale Efteling wart był odwiedzin, no i całorocznej nauki;)

Jest to jedno z najstarszych tego typu miejsc w Europie, co przekłada się na szczęście na stopień jego zagospodarowania i bardzo zadbaną, wybujałą roślinność. Mimo panującego tu latem tłoku, można znaleźć mnóstwo miłych i zaskakujących urodą zakątków. Park jest po prostu ładny.

Na początek trafiliśmy do najnowszej, najbardziej zatłoczonej części z pędzącymi kolejkami – fascynującymi dla dziewczynek, a dla mnie zdecydowanie przerażającymi! Wybraliśmy tu kino 5D, umiarkowanie szybki zjazd bobslejowy, kolejki dziecięce i spływ „Amazonką”, po którym dość długo mieliśmy jeszcze suszyć rzeczy, ale po którym byłam przekonana, że jest to już koniec tego typu szaleństw i możemy zająć się odkrywaniem spokojniejszych przyjemności.

Zajrzeliśmy do pomysłowo urządzonego labiryntu z zaskakującymi przeszkodami i tryskającymi wodą pułapkami…

..wybraliśmy się na spływ podziemną rzeką w pałacu z 1001 nocy…

…dziewczynkom spodobały się grające, ogromne karuzele – jakby żywcem przeniesione z początku XX wieku…

…a potem trafiliśmy na – dobrze nam już znany – zapraszający napis „Ingang” (wejście) i budynek z kondorem.

W ten sposób, niefrasobliwie, wraz z wchodzącymi do środka ludźmi, znaleźliśmy się przed wyposażonymi w solidne zabezpieczenia wagonikami. Ten widok zapalił w mojej głowie „ostrzegawczą lampkę”, ale niespecjalnie był już czas i sposobność na wycofanie się. Mknąc z szybkością rakiety w czarnym tunelu, z wczepioną we mnie Zosią, postanowiłam na przyszłość bardziej ufać własnej intuicji i nie reagować już więcej na napisy „Ingang”.

Z prawdziwą radością powitałam więc na naszej drodze, bajkowo zaaranżowaną część dla młodszych dzieci i majestatycznie sunące nad nią wagoniki-ślimaki…

Odpoczywając późnym już popołudniem przy malowniczym jeziorku, znów ujrzeliśmy anegdotyczny już napis „Ingang” zapraszający tym razem do przyjemnie i uroczo wyglądającego domu.

Mimo moich zdecydowanych protestów, rodzina postanowiła tam zajrzeć. Początkowo przechodziliśmy przez trzy komnaty wysłuchując – trochę przydługiej jak na naszą bardzo zdawkową znajomość niderlandzkiej mowy – historii o zbójcach. Dzieci zaczęły się już nudzić, kiedy to w czwartej komnacie zatrzasnęły się z hukiem drzwi i ujrzałam znajome mi już zabezpieczenia foteli. Nie potrafię powiedzieć z jaką prędkością i jakie nachylenie osiągały kołyszące się siedziska oraz co dookoła nas wirowało, bo oczy miałam od początku zamknięte. Rodzinie podobno się podobało:)

Po tej atrakcji, ogrodowo-parkowa część, nawiązująca do świata tradycyjnych baśni, wydała mi się prawdziwym rajem i tu spędziliśmy resztę dnia.

Było już bardzo spokojnie, ale wcale nie nudno! Spotkaliśmy wielu znajomych i myślę, że i Wy ich rozpoznajecie:)

Czarownica wspinająca się po włosach Roszpunki poruszała się jak żywa, smok próbował zjeść nam ciastka, papuga powtarzała nawet polskie zdania, a drzewa i śmietniki przemawiały ludzkim głosem.

Mi spodobały się też te czerwone pantofelki:)

httpv://www.youtube.com/watch?v=2YVXw58cp3Q/

/

The post Atrakcje Eftelingu appeared first on Pikinini.

Najlepsze zabawy moich córek związane były zazwyczaj z wodą. W ogrodzie zawsze wyrabia się świeże błotko, buduje tamy i akweny wodne, a kalosze i konewki używa się stale i intensywnie. Czasami urządzamy też wodne zabawy w łazience i choć zdecydowanie brakuje wtedy błota, bawimy się równie wesoło (zobaczcie jak budowaliśmy tratwę!).

Dziś zainspirowane książką „101 eksperymentów z wodą”, postanowiłyśmy przeprowadzić doświadczenie z pływającą plasteliną.

Zamiast dwóch, powstały trzy kulki – bo każda dziewczynka musiała oczywiście ulepić własną łódkę – i przystąpiłyśmy do eksperymentu. Najpierw zatonęła kulka plasteliny. Później ostrożnie puściłyśmy pierwszą łódkę, która doskonale utrzymywała się na powierzchni wody, a potem drugą, która… natychmiast zatonęła! Przy tej okazji, Zosia dowiedziała się co to jest wrak i że przy budowie statku należy pamiętać, by oprócz doboru odpowiedniej jego formy unikać też pozostawienia dziur w burtach. Dziury zostały więc szybko załatane i oba statki już dzielnie radziły sobie z morską tonią.

Później wypróbowałyśmy jeszcze niezwykle prosty eksperyment z pomarańczą, która – pomimo, tak samo jak kulka plasteliny, kolistego kształtu – ale za to otoczona skórką z powietrzem, swobodnie utrzymuje się na wodzie. Po obraniu, pomarańcza tonie ponieważ mimo spadku objętości, wzrosła jej gęstość, a niekorzystny kształt sprawia, że nie jest w stanie wyprzeć wystarczającej ilości wody.

Oprócz wiedzy o pływackich możliwościach pomarańczy pozostały nam jeszcze – atrakcyjne dla każdego budowniczego statków – pomarańczowe łupinki! Powstały więc nowe łódeczki, a akwen wodny na którym miały spotkać je morskie przygody, wzbogacił się o nowe elementy, głównie niebezpieczne!

Na dnie morskim czaiły się stwory podobne do krokodyla, po powierzchni pływała jaszczurka, a rekinowi udało się nawet zaczaić na brzegu, broniąc dostępu do zielonej wyspy.

Plastelinowa łódka zamieniła się w pływający liść, który unosił żabkę. Kiedy poszedł na dno, żabie szczęśliwie udawało się dryfować bez napotkania na zębate paszcze potworów morskich!

Później większą część naszego morza zajęła pływająca, zielona wyspa, której jednak nie udało się ostatecznie przetrwać nieuchronnie nadciągającego sztormu!

Ahoj!

/

The post Łódki i pomarańcze appeared first on Pikinini.

Rzadko zdarza nam się oglądać telewizję, ale regularnie staram się zaglądać na internetową stronę naszej lokalnej telewizji swarzędzkiej. Często znajdujemy tam zaskakujące informacje o tym co dzieje się na sąsiedniej ulicy, a nawet w klasach naszych dzieci:) Poza tym, redaktor reportaży to dla mnie prawdziwa lokalna gwiazda i niezastąpiona gwarancja uśmiechu! Mam nadzieję, że i Wy – „widzowie z całego świata”, jak powiedział redaktor;) – będziecie dobrze się bawić przy oglądaniu tej filmowej relacji z pobytu Swarzędzkiej Telewizji Kablowej w klasie mojej młodszej córki.

Postarajcie się uważnie obejrzeć filmik, bo w nim znajdą się odpowiedzi na dwa z konkursowych pytań, które jako drużyna Pikinini dla Was przygotowaliśmy;)

httpv://www.youtube.com/watch?v=mwW5hQLoXiM

Właśnie minęły 2 lata od kiedy na naszym blogu pojawił się pierwszy wpis!

Z tej okazji zapraszamy Was do mini konkursu.

Wystarczy zostawić komentarz pod tym wpisem (zachęcamy też czytelników, którzy do tej pory nie ujawniali swoich odwiedzin na naszym blogu;), a na adres pikinini@pikinini.pl  przesłać odpowiedź na 3 pytania:

1. Którą dziewczynką w szeregu śpiewających dzieci jest nasza najmłodsza pikininowa córka?

2. Jaki jest tytuł śpiewanej przez dzieci piosenki?

3. Jakie jest rozwiązanie trzech poniżej zamieszczonych rebusów?

Rebusy pochodzą z klasowej gazetki redagowanej przez dzieci i ich Panią.

Jak widać, dziennikarsko–literacki profil klasy realizowany jest bardzo aktywnie!

Wśród osób, które do 20 listopada, prześlą nam prawidłowe odpowiedzi, rozlosujemy 3 nagrody: żółty portfel z Pippi, zestaw foremek z rękawicą i książkę „Owadzie opowieści”. Powodzenia!

21.11.2010

Dziękujemy Wszystkim, którzy złożyli nam tak miłe życzenia:)

Wśród osób, które prawidłowo odpowiedziały na zadane przez nas zagadki, rozlosowaliśmy nagrody:

– Portfel z Pippi otrzymuje SORAJA

– książkę “Owadzie opowieści” – MAMMAMISIA

– komplet foremek – BECIA

Gratulujemy!

The post KONKURS jubileuszowy w jesiennych barwach appeared first on Pikinini.