W Pikinini znajdziecie je TUTAJ

The post Muminkowe instrumenty w Ładnebebe.pl appeared first on Pikinini.

Myślę, że to bardzo dobry pomysł witać nowy rok zapachem świeżego ciasta. U nas, tegoroczną rolę „Nowego latka” spełniły bułeczki Mamusi Muminka. Przepis pochodzi z książki „Moomins Cookbook”.

Drożdżowe ciasto pięknie nam wyrosło, co na pewno zwiastuje pomyślność:) Uformowałyśmy z niego dość miękkie kuleczki, wduszając w nich kciukiem niewielkie wgłębienie na kawałeczek masła. Dziewczynki posmarowały jeszcze całość jajkiem i posypały cukrem.

W piecu bułeczki jeszcze bardziej urosły…

…i zaraz później stały już się naszym noworocznym śniadaniem. Podaliśmy je w towarzystwie konfitury z dyni i pomarańczy. Pyszne!

DOBREGO ROKU 2013!

/

The post Nowe latko w wersji muminkowej appeared first on Pikinini.

Świąteczne kartki z życzeniami wysłane…

…pierniczki upieczone…

Życzymy Wam dużo radości z nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia!

The post Życzymy radosnych Świąt:) appeared first on Pikinini.

I oto wyniki:

Książki Boel Westin „Tove Jansson. Mama Muminków” otrzymują:

1. Olga, prowadząca bloga O tym, że… za projekt wpisu blogowego…

Rodzice zadzwonili, kiedy pakowaliśmy torby, wytrzepywaliśmy piasek z sandałów i już tęsknie spoglądaliśmy w stronę morskiego brzegu, bo już po urlopie… Komunikat był nieco nerwowy: dekarz, strych, niebawem remont! Jednym słowem – panika, bo tuż pod dachem zamieszkało całkiem sporo kartonów z bliżej nieokreśloną zawartością.

Jeszcze tylko dwie muszelki do kieszeni i ruszyliśmy z odsieczą. Po kilku godzinach byliśmy, by do późnych godzin nocnych znosić ze strychu kartony. Bardzo ciężkie, wypełnione książkami, rocznikami gazet, pamiątkami, zdjęciami… Jedno pudło okazało się mi szczególnie bliskie: – O! “Puc, Bursztyn i goście”, “Borek, Topek i Aza” i “Ronja, córka zbójnika”! Pamiętam te książki! – wołałam co rusz. Prawdziwe, sentymentalne skarby uratowane przed zniszczeniem… Wyciągałam z kartonu książkę za książką, otrzepywałam z kurzu, otwierałam.

Wtedy zobaczyłam jedną okładkę… Nie smak, nie zapach, ale właśnie spojrzenie na okładkę książki stało się moją prywatna magdalenką. Na dnie kartonu leżała książka, właściwie cieniutka broszura “Kto pocieszy Maciupka” Tove Jansson. Książka, która przypomniała mi, jak ogromnie bałam się Buki*!

“Na dworze spacerowały Paszczaki

wielkimi, ciężkimi krokami,

gdzieś daleko w mroku nocy zawodziła Buka.

Wszędzie zamykano drzwi, wszędzie paliły się lampy,

a biedne wystraszone stworzonka pocieszały się wzajemnie.

Lecz kto pocieszy Maciupka i powie mu,

że w nocy wszystko, co okropne,

wydaje się jeszcze gorsze, niż jest?”

Przeczytałam i przeszedł mnie dreszcz. Wiedziałam, doskonale wiedziałam, że na końcu tej książeczki, jakoś na trzeciej stronie od końca czai się Buka. Doskonale pamiętałam ten strach towarzyszący mojemu z nią spotkaniem. Nie pamiętałam za to, że Maciupek Bukę przegonił! Że odtańczył gniewny, wojenny taniec i ugryzł Bukę w zimny ogon! Czy ja to w ogóle doczytałam do końca? Wtedy? W dzieciństwie? I dlaczego mam tę książkę, skoro to egzemplarz biblioteczny? Tak się bałam, że schowałam książkę głęboko, głęboko i nie potrafiłam jej znaleźć? Buka ją ogonem nakryła? Już się nie dowiem…

Kilka dni temu kupiłam “Książka o Mimbli, Muminku i Małej Mi – Co było potem?”. Zapakowałam w szary papier. To będzie jedna z kilku książek, które moja córka znajdzie w swoim kalendarzu adwentowym. I pierwsza książka mojej Ewy z Muminkiem w środku! Mam nadzieję, że będzie jej się podobać i że obie, kiedy przyjdzie pora, odtańczymy gniewny, wojenny taniec i ugryziemy Bukę w ogon!

* tak jak bałam się Buki, bałam się jedynie Wilków z “Akademii Pana Kleksa”

PS Moja opowieść tutaj – w przyszłości stanie się postem blogowym. Na razie mam dwa zdjęcia i ten tekst. Czekam, aż Ewa otworzy odpowiednią szufladkę i znajdzie książkę, a ja będę miała okazję dopisać… co było potem

2. Pani Marcelina, animatorka Oducha.pl za:

– projekt warsztatów „Zima Muminków”

Warsztaty dla dzieci z cyklu GRAMY LITERATURĘ.

Muzyczne opracowanie opowiadania Tove Jansson „Zima Muminków”

(wyd. Nasza Księgarnia).

Dziecięca zima zwykle wydaje się piękna i radosna. Tymczasem czytając „Zimę Muminków” musimy zmierzyć się z nieprzyjemnymi emocjami: samotnością, strachem, zagubieniem. Muminek, jako jedyny troll, nieoczekiwanie wybudził się z zimowego snu. Wszystko wokół wydaje mu się obce i nieprzyjazne. Wszędzie panuje ciemność związana z nocą polarną. Muminek zdany jest na siebie.

Razem z Muminkiem szukamy jakiegoś oparcia w nieprzyjemnej sytuacji. Czujemy ulgę przy spotkaniu innego stworzonka, pomimo, że jest dziwne i oschłe w obyciu, śpiewamy piosenki by dodać sobie odwagi, zachwycamy się zorzą polarną i niezwykłym zachowaniem przedmiotów. Śmiejemy się wbrew przeciwnościom.

Zapytana o muzykalność Muminków, pewnie większość z nas wspomniałaby Włóczykija grającego na harmonijce. Zimą tęsknimy za nim – sezonowo powędrował na południe. Okazuje się jednak, że Tove Jansson włożyła w usta wielu stworzonek teksty różnych piosenek. Zaśpiewamy je w czasie warsztatów, podłożyliśmy do nich muzykę, która kojarzy nam się z Doliną Muminków.

Sięgamy po folklor skandynawski. To on jest inspiracją do melodii i improwizacji, które przeplatają tekst audycji. Mistrzowsko wykonuje je na fletach prostych Paweł Iwaszkiewicz. Dzieci również muzykują: usypiają Muminka grając na dzwonkach, śpiewają i maszerują razem z nim przez kopny śnieg.

Wykonawcy:

Marcelina Sowa – animatorka, pomysłodawczyni przedsięwzięć OD UCHA DO UCHA, m.in. cyklu GRAMY LITERATURĘ.

Paweł Iwaszkiewicz – gra na flecie prostym, fletach poprzecznych, szałamajach i dudach. Specjalizuje się w muzyce dawnej, ponadto pasjonuje kulturą celtycką i bretońską. Założyciel i kierownik muzyczny zespołów “Dancerye” i “Open Folk”

– i za pomysłowe zgłoszenie pracy jej córki Weroniki z klasy piątej, która bazując na „Zimie Muminków” uczyła się odmiany rzeczowników przez przypadki

3. Agnieszka, prowadząca bloga Zakładka do ksiażki, za TEN WPIS BLOGOWY

Foremkę WŁÓCZYKIJ otrzymuje…

4. Violet, prowadząca bloga Księgozbiór, za TEN WPIS BLOGOWY i za domek dla Muminków z kloców Lego

 Foremkę TATUŚ MUMINKA otrzymuje…

5. Pani Marta za wariację filcową

 Zaparzaczka do herbaty, posłuży…

6. …pani Magdalenie, za pracę o torebkach

Muminki naznaczyły całe moje życie. Szczególnie jedna postać, dzięki której mam teraz pół szafy zastawionej rozmaitymi torebkami. Uwielbiałam (i nadal uwielbiam) Mamę Muminka i jej nieodłączny atrybut – torebkę. Właściwie to muszę się do czegoś przyznać: zazdrościłam jej tej małej torebki: brązowej, z czterema kieszonkami i lusterkiem. Klasyczna, niewielka, ale za to jaka pojemna! Jak sama przyznała, nosi w niej tylko to, co nagle może się okazać potrzebne: zapasowe pończochy, cukierki, druty, proszki od bólu żołądka i takie różne drobiazgi. Tych ostatnich była zapewne nieskończona ilość. Myślę, że to taka muminkowa wersja apteczki pierwszej pomocy. Pierwszą torebkę Mamy Muminka dostałam od babci. Była starsza ode mnie, przedwojenna, zamykana na ozdobny zatrzask. Wypychałam ją różnymi przedmiotami do granic możliwości. Raz nawet schowałam w niej słoik z sałatka ziemniaczaną. To miało być na kolację dla Włóczykija.

Piżmowiec mawiał, że ze wszystkich niepotrzebnych rzeczy torebki są najbardziej niepotrzebne. Ale to facet, więc nie można brać jego gadania na poważnie. Pamiętam, że kiedyś stało się coś strasznego: torebka zginęła! Szukali jej wszyscy mieszkańcy Doliny. Tatuś Muminka bardzo się martwił, gdyż czuł się zupełnie obco wobec Mamy Muminka, gdy ta nie miała torebki. Często przyglądam się starszym paniom, czy przypadkiem nie dzierżą w dłoni czegoś na kształt torebki Mamy Muminka. Mam nawet kilka takich torebek, które wizualnie przypominają pierwowzór. I czasami zdarza się, że w podszewce jest czarna dziura do której wpadną jakieś drobiazgi, odnajdując się po wielu miesiącach. Mama Muminka nosiła w torebce scyzoryk z małymi nożyczkami, których rzadko używała. Też noszę w torebce scyzoryk (ten z kieleckich;), którego używam do krojenia i smarowania pieczywa, wyważania zamków w szafie i dłubania w doniczkach. Mamusia Muminka, jak widać, może być niezłą inspiracją. Mama kojarzyła mi się też z ukochaną ciocią: roztaczała macierzyńskie ciepło i dawała poczucie bezpieczeństwa (nie żebym miała jakiś jego deficyt;) Zawsze wiedziała, kiedy przytulić i pocieszyć, wysłuchać bez zbędnych komentarzy. I na pocieszenie wyjmowała coś dobrego z torebki. Taki chodzący ideał, prawie jak Matka Polka. Z każdej sytuacji umiała znaleźć wyjście, podobnie jak potrzebne rzeczy w torebce. A to niestety nie wszystkim kobietom się udaje;)

Płyta „Chatka z piernika” pojedzie do…

7. …10-letniego Kuby. Jego rysunek przedstawia Hatifnatów i Paszczaka, który ze strachu przed nimi uciekł na drzewo zostawiając lupę i zbiór kwiatów.

Kozicę otrzyma…

8. …9-letnia Gabrysia za pracę w postaci plastyczno-literackiego dyptyku.

Jako, że absolutnie najukochańszą bohaterką muminkowej serii jest dla Gabrysi Panna Migotka, tak więc to ona jest główną bohaterką tych dzieł. Rysunek przedstawia “Casting na pomocnika Panny Migotki”, a wiersz… uzupełnia portret najukochańszej Migotki. – pisze mama Gabrysi

 Zimowe ocieplacze będą ogrzewały..

9. Zuzię, za plastelinową Pannę Migotkę, ulepioną razem z tatą

 10. i panią Małgosię, za ciasteczkowego Muminka…

…a jedenastą ponadprogramową nagrodę dostaną…

11. Franek i Zosia za 4 prace plastyczne. Plastelinowa prezentacja 3D lata Muminków jest autorstwa sześcioletniego Franka. Kolejne to dzieła Zosi: rysunek kredkami, makieta pt. Muminek na śniegu, trzecia to portret rodziny Muminków wykonany farbami do malowania na szkle.

Zosia i Franek dostaną 2 podkładki z Doliną Muminków.

Wszystkim, którzy wzięli udział w zabawie, DZIĘKUJEMY!

/

The post Ogłaszamy wyniki konkursu z „Mamą Muminków” appeared first on Pikinini.

Wieczorem czekał mnie jeszcze zastrzyk z antybiotykiem, może bańki, ale na razie bawiłam się gumowymi zwierzątkami, których kolekcja w nagrodę za zastrzykową „dzielność” miała szansę jeszcze się powiększyć i cieszyłam się stosikiem książek do przeczytania. Na pewno dużo spałam, bo w czasach mojego dzieciństwa zalecane było solidne „wyleżenie w łóżku” i wypocenie gorączki pod grubą pierzyną. W takich warunkach, po raz pierwszy odkryłam Dolinę Muminków, którą – wraz z wahaniami mojej temperatury – przemieszczałam się między jawą i snem przez kolejne książkowe tomy.

Lektura niosła zdziwienie innością, chęć wejścia w ten nierealny świat i pocieszenie, czyli – jak się później dowiedziałam – uczucia, które zainicjowały powstanie książki.

Polubiłam wszystkie postacie i być może utożsamiałam się przez jakiś czas z Małą Mi czy Muminkiem (byli przecież dziećmi), ale później odkryłam, że na różnych etapach swojego życia bywam właściwie każdym z tych trolli, nawet czasami Buką;)

Muminki zresztą również trochę się zmieniają, a życie w ich dolinie, wbrew pozorom jest bardzo dynamiczne. Tak jak życie każdego z nas, jak życie Tove Jansson.

Warto sięgnąć po wydaną właśnie jej biografię by trochę lepiej poznać autorkę muminkowego świata.

Jej marzenia, tęsknoty i codzienność, przewijają się często przez karty tego, co napisała i narysowała. Bardzo przywiązana do rodziny, potrzebowała jednak dużo osobistej wolności. Pociągały ją dalekie podróże, ale największym marzeniem była własna, niedostępna wysepka. Jest mi to bardzo bliskie:)

W książce Boel Westin „Tove Jansson. Mama Muminków”, odkryjecie jeszcze wiele ciekawych – nie tylko muminkowych – śladów.

Ja z wielką przyjemnością poczytałam o genezie książki „Lato”, którą bardzo lubię, pierwszych rysunkach z Muminkiem tworzonych na ścianie drewnianego wychodka, operze czy listach od czytelników. Interesująca lektura na jesienno – zimowe wieczory przy dobrej herbatce:)

A ponieważ Pikinini jest jednym z patronów medialnych książki, zapraszam Was do KONKURSU.

ZIMOWY KONKURS Z “MAMĄ MUMINKÓW”

Zasady:

– Do 10 grudnia czekamy na prace związane z Muminkami. Może to być dzieło plastyczne, kulinarne, ciekawa wypowiedź pisemna czy blogowy post. Zupełna dowolność, ograniczona tylko muminkowym tematem:)

Piszcie na adres: pikinini@pikinini.pl

– Spośród wszystkich zgłoszeń wybierzemy 10 najciekawszych. Opublikujemy je na naszych stronach i nagrodzimy.

Do wygrania:

– 3 książki Boel Westin „Tove Jansson. Mama Muminków”

– foremka do ciastek i pierniczków Włóczykij

– foremka do ciastek i pierniczków Tatuś Muminka

– Muminkowa zaparzaczka do herbaty z Panną Migotką

– płyta „Chatka z piernika”

– duża maskotka Kozica – z dzwoneczkiem i wyginającymi się kończynami (wym. ok. 30 x 30 cm) od firmy Spiegelburg

– 2 zimowe ocieplacze do rąk

Konkurs nadzorować będzie specjalna komisja:) Zapraszamy!

The post Zimowy KONKURS z „Mamą Muminków” appeared first on Pikinini.

Dla ogrodowych ptaków kupujemy zazwyczaj dużo ziarna, którym obficie napełniamy nasze liczne karmniki. Czasami przyrządzamy im też tłuszczowe kulki, które uwielbiają. W tym roku, skuszone fotografiami z czasopisma Weranda, chciałyśmy zamiast kulek zaserwować sikorkom tłuszczowe rzeźby z foremek. Na zdjęciach w czasopiśmie radzono, by po stężeniu roztopionego smalcu wymieszanego z ziarnami, wyjąć po prostu wszystko z pojemników (jak ciastka) i powiesić na gałęzi. Nie wiem czy istnieją bardziej twarde smalce niż ten którym my dysponujemy, ale wyjęcie zastygłych kształtów z foremek, nie jest możliwe bez ich kruszenia się. Obiektywnie patrząc, miękkie kulki tłuszczowe są chyba dla ptaków pożyteczniejsze niż jakieś skamieliny;) W każdym razie, nie trudziłyśmy się już nad ich wyjmowaniem, ale podałyśmy w ptasiej stołówce, smalcowe przysmaki w foremkach. Ptaki przyjęły to niecodzienne danie z entuzjazmem i systematycznie się nim raczyły:)

Dziś powiesiłyśmy w ogrodzie więcej foremek z ptasim przysmakiem. Wyjeżdżamy na zimowe ferie i ptakom – na kilka dni – musi wystarczyć ta mała spiżarnia:)

26.02.2012 – Suplement

Ptakom wystarczyły poczynione przez nas zapasy. Tak – wg Zosi – zajadały się podczas naszej nieobecności. Na rysunku pojawił się też pierwszy zwiastun wiosny. Ptak wysiadujący jajka jest jednak tylko wytworem wyobraźni naszej artystki;)

The post Foremkowa spiżarnia dla ptaków appeared first on Pikinini.

Jak pewnie w wielu domach, z każdym dniem, coraz więcej u nas radości z nadchodzącego Bożego Narodzenia. Kiedy przychodziły kolejne zgłoszenia na Pikininowy konkurs na starą ozdobę świąteczną, czuliśmy się już trochę tak, jak w czasie ubierania choinki:)

Od prawie roku, dziewczynki uczestniczą w cyklu warsztatów rękodzielniczych w pracowni Sztuka Puka, gdzie wraz z panią Joanną Krzyżanek – autorką piszącą m.in. o Cecylce Knedelek – współtworzą nową książkę (tym razem o Joasi Naparstek, dziewczynce lubiącej szyć:) Z przyjemnością opiszę jeszcze te warsztaty, ale już dziś pokażę Wam, jakie piękne „gwiazdkowe” dzieła powstały na ostatnich dwóch zajęciach.

Jako prostą dekorację świątecznego stołu, polecamy spróbować zrobić polarową choinkę. Paski tego materiału wystarczy zwinąć tak jak na zdjęciach (kilka takich ruloników widać na zdjęciu obok bałwanów) i ozdobić przyklejając dowolne ozdoby (jak na jednym ze zdjęć).

W domu, dziewczynki zrobiły kartki świąteczne…

…i oczywiście upiekły pierniczki. Jak i w zeszłym roku, część przeznaczona była na – organizowany w szkole – kiermasz charytatywny. Pierniczki polukrowaliśmy więc bardzo oszczędnie, by nie sklejały się w celofanowych paczuszkach. Mam nadzieję, że smakowały rodzinom które je zakupiły:)

My kupiłyśmy za to wyroby innych dzieci. Jedną z takich celofanowych paczuszek możecie zobaczyć na zdjęciu. Wiele złych rzeczy mówi się o polskiej szkole, ale w tej do której chodzi Zosia, dzieje się wiele dobrego, wbrew całej, złej organizacji oświaty. To na pewno zasługa zaangażowanych nauczycieli, którzy potrafią pozytywnie inspirować dzieci. Niektóre z nich, tak naprawdę tylko w szkole, mają szansę doświadczyć dobrych emocji, choćby przez pracę przy kiermaszu charytatywnym i przy dekorowaniu szkoły.

Dziś ucieszyłyśmy się jeszcze z innych pierniczków. Pani Lucyna przysłała zdjęcie wypieków, które wykonała z dziećmi – Milenką i Boryskiem – używając muminkowych foremek z Pikinini. Wyglądają bardzo smakowicie:)

W niedzielę wybraliśmy się na pobliską plantację choinek i tego samego dnia, dziewczynki ubrały już drzewko. W tym roku obok starych, pamiątkowych ozdób i rękodzieła rodzinnego, zawisły nowe piękności. Tę mięciutką, kratkowaną gwiazdkę i sympatycznego bałwanka w czapce i kubraczku, podarowała Zosi i Rozalce – Ania z Fiorello.

Dziś kolejna radość. Spadł śnieg i Zosia ulepiła pierwszego w tym roku – jeszcze trochę nieśmiałego – bałwanka! A w adwentowym kalendarzu, czekają jeszcze tylko trzy postacie, które już wkrótce zamieszkają w szopce. Wśród nich ta najmniejsza, najważniejsza:)

Czekamy na czas wyciszenia, zatrzymania, refleksji i nadziei – na Boże Narodzenie:)

Życzymy Wam dobrych Świąt!

/

The post Nadchodzą Święta:) appeared first on Pikinini.

Cieszę się, że blogowy wpis o klockach obrazkowych wywołał u wielu z Was wspomnienia o własnych starych zabawkach.

Z inspiracji pani Justyny –facebook’owej fanki Pikinini – ogłaszamy więc – przeznaczony dla wszystkich – KONKURS.

Jeśli przechowujecie na strychu, w szafie lub w innych zakamarkach którąś ze swoich starych zabawek, zróbcie jej zdjęcie i prześlijcie na adres: pikinini@pikinini.pl

Możecie także podzielić się krótko swoimi wspomnieniami związanymi z zabawką, a może bawią się nią teraz Wasze dzieci?

Najciekawsze zdjęcia zostaną pokazane na blogu i na Facebook’u.

Pomysłodawczyni konkursu, wysyłamy breloczek z Buką, a osobie, której zdjęcie najbardziej nam się spodoba wyślemy nagrodę:

Puszkę na herbatę z Małą Mi

Zdjęcia (wraz ze zgodą na publikację) prosimy przesyłać do 30 września.

Na zdjęciu: stare gry wyszperane jeszcze w szafie mojej siostry:)

/

The post Pokażcie swoje stare zabawki – KONKURS appeared first on Pikinini.

Dorośli często zapominają jaką przyjemność sprawiało im rysowanie kiedy byli mali. Czasami po raz pierwszy od wielu lat, chwytają za kredkę dopiero na prośbę własnych dzieci.

Na naszych stronach staramy się promować wspólne, twórcze spędzanie czasu w rodzinnym gronie. Taką okazję stwarza też rysowanie. Teraz namawiamy do wspólnego rysowania Muminków.

Oto zasady konkursu:

– na jednej kartce musi znaleźć się postać ze świata Muminków narysowana przez dziecko (dzieci) i taka, którą narysuje ktoś z jego najbliższych dorosłych – rodzic, babcia, dziadek, ciocia…

– wiek dzieci i dorosłych dowolny;)

– rysunki proszę nadsyłać na adres pikinini@pikinini.pl lub tradycyjną pocztą: ul. Ku Dolinie 7, 62-006 Gruszczyn – do 31 maja 2010

– 1 czerwca, w Dniu Dziecka, spośród nadesłanych prac, wylosujemy 2 rysunki, których autorzy otrzymają: Domino z Muminkami

– rysunki pokażemy na naszej stronie

Zespół Pikinini postanowił pierwszy zaprezentować swoje dzieło. Rysunek został narysowany przez moje córki (6 i 12 lat) oraz ich ciocię, którą serdecznie pozdrawiam:)

/

The post MUMINKI – rodzinny konkurs rysunkowy appeared first on Pikinini.

Nareszcie pogoda sprzyja zimowym szaleństwom i próbom wykonania lodowych rzeźb. Podziwiałyśmy je na poznańskim Starym Rynku, i już wtedy moja młodsza córka postanowiła wykonać własne. Udało jej się tylko zamrozić spore bryłki lodu w zamrażalniku, ale próby dalszej obróbki plastycznej niebezpiecznymi narzędziami tnącymi, zostały na szczęście przeze mnie udaremnione.

Lód został wykorzystany do sylwestrowego chłodzenia szampana, a nadmiar sił twórczych objawił się w ogrodowej rzeźbie dziobaka. Dziobak został teraz przysypany chyba metrową warstwą śniegu, ale planowana jest próba dotarcia do niego i odkopania:)

Okazało się też, że wykonanie własnej lodowej rzeźby, nie wymaga wcale pracy z dłutem, żelazkiem i scyzorykiem. Zainspirowane wpisem na blogu Półeczka z książkami, postanowiłyśmy z dziewczynkami, spróbować wykonać podobny świecznik.

Wyciągnęłyśmy z szafy nasze foremki do pieczenia, nalałyśmy do nich wody i dorzuciłyśmy igły świerkowe z naszej świątecznej choinki.

Stan wystawionych na taras form, był kontrolowany co godzinę. W końcu rzeźby były gotowe.

Lodowy Muminek, który zimą, kładąc się do snu musi mieć brzuszek wypełniony zielonymi igiełkami…

…i trochę nietrwały świecznik…

Nasze domowe foremki wykorzystujemy nie tylko do wypieku ciasteczek i rzeźb lodowych. Niektóre z nich, świetnie nadają się też do wykonania karnawałowych kanapek. Wystarczy wykroić odpowiednie kształty w chlebie, serze czy wędlinie i odpowiednio je udekorować. Nasz Włóczykij ma włosy z rzeżuchy, a jeż kolce ze szparagów i selera naciowego. W roli deseru, występuje Muminek posmarowany Nutellą:)

The post Kiedy trwa mroźny karnawał… appeared first on Pikinini.