Informacje praktyczne

Do Strasburga wybraliśmy się w lipcową niedzielę i nie mieliśmy żadnego problemu z poruszaniem się autem po mieście. Zaparkowaliśmy na jednym z podziemnych parkingów w pobliżu dzielnicy La Petite France.

W tej dzielnicy znajdziecie też najwięcej miejsc, w których można coś zjeść. Co ciekawe, tradycyjna tarte flambée kosztowała tu mniej niż w małych miasteczkach na szlaku win. O daniach i cenach kuchni alzackiej możecie poczytać więcej w TYM WPISIE.

Przed przyjazdem warto sprawdzić godziny zwiedzania w katedrze Notre Dame.

Przez dzielnicę La Petite France

Mam wrażenie, że większość turystów zatrzymuje się w tym miejscu i większość czasu spędza przy restauracyjnym stoliku. Niemniej warto oczywiście spędzić tu trochę czasu, poprzyglądać się starym domom i pływającym w kanałach kaczkom. Nam bardzo podobały się stare witryny sklepowe. W niektórych z nich można znaleźć tradycyjne alzackie przysmaki, a w tej widocznej na zdjęciu nasze odbicie

W katedrze Notre Dame

Zwiedzając katedrę w czasach covid, musieliśmy wcześniej ustawić się w kolejce do wejścia, przy którym zmierzono nam temperaturę i sprawdzono zawartość toreb. O samej katedrze przeczytacie wiele w Internecie. Polecam też zajrzeć na stronę bloga Moja Alzacja. W historii świątyni odbijają się trudne losy Alzacji. Warto poświęcić jej więcej czasu. Ciekawe jest zarówno wnętrze  jak i architektura oraz rzeźby na zewnątrz. Nam spodobał się renesansowy zegar astronomiczny z ruchomymi figurkami i podobizną Mikołaja Kopernika a także mniej spektakularny zabytek, drewniane, przesuwane schody, pełniące ważną rolę przy gaszeniu pożarów.

Spacer po Strasburgu w kierunku Dzielnicy Europejskiej

Ta część naszego pobytu w mieście podobała mi się najbardziej. Być może dlatego, że zaskoczona byłam ciszą i spokojem w tym dużym mieście. Szliśmy ulicami mijając urokliwe domy, secesyjne kamienice, kwitnący krzew perukowca, człowieka-żyrafę przed siedzibą stacji telewizyjnej Arte, parki z nielicznymi piknikującymi rodzinami. Dzielnica Europejska była jeszcze bardziej wyludniona, pewnie ze względu na niedzielę. Mimo to można było spotkać tu stoiska różnych grup, dopominających się zwrócenia uwagi na ich problemy (np. Kurdów). Jeśli będziecie w Strasburgu, wybierzcie się na podobny spacer.

To już ostatni wpis blogowy o Alzacji. Dajcie nam znać, jeśli skorzystacie kiedyś z naszych turystycznych podpowiedzi.

The post Alzacja – spacer po Strasburgu appeared first on Pikinini.

Dzikie ptaki w przestworzach Alzacji

Bociany wydają się najpopularniejszymi ptakami Alzacji, ale nad winnicami i pagórkami przemykają choćby szybkie sokoły. To właśnie na nie zwróciliśmy najpierw uwagę obchodząc woliery w zamku Kintzheim. Ze spotkanie szczególnie ucieszył się towarzyszący nam pluszowy sokół z Pikinini. Nie omieszkał wesoło pozdrowić spotkanego kolegi

W parku reprodukuje się dziko żyjące ptaki ale też szerzy wiedzę o podniebnych drapieżcach. Spokojnie siedzące w wolierach orły, sępy, kondory czy sowy, pokazują dopiero swoje prawdziwe piękno w czasie lotów. Pokazy organizowane są o określonych godzinach i trwają ok. 40 min. Zastanawiałam się czy wzlatujące nad przepaścią orły i płomykówki nie zechcą jednak polecieć dalej, wybierając wolność zamiast pełnej miski…

Filmik

W czasie pokazu starałam się sfilmować ptaki, co przy ich szybkości i niespodziewanych zwrotach lotu, było trudne. Moje relacje zostały zapisane na Instagramie Pikinini. Poniższy film pochodzi z alzackiego kanału turystycznego.

Informacje praktyczne

Strona parku: TUTAJ .

Volerie des Aigles położone jest w pobliżu parku z małpami (Montagne des Signes) i jednej z największych atrakcji Alzacji, zamku Haut-Koenigsbourg. Do żadnej z nich nie zdążyliśmy już dotrzeć, ale przy dobrym planowaniu można te miejsca turystycznie połączyć.

The post Alzacja – Park Ptaków Drapieżnych w Kintzheim appeared first on Pikinini.

To najwyższy szczyt Wogezów, położony na terenie pięknego Parku Narodowego. Będąc w Alzacji warto wjechać serpentynową drogą na położony u podnóża góry parking i powędrować na jej szczyt. Wejście wcale nie jest specjalnie trudne, za to bardzo malownicze. Polecamy udać się za znakami w lewo, trasą panoramiczną, oznaczoną czerwonym kółkiem (1h15min)

Nas najbardziej zachwyciły piękne kwiatowe łąki i widoki. Poczytajcie o tym na blogu mojej siostry, która razem z nami zwiedzała Alzację: TUTAJ

The post Alzacja – Wielka Piłka w Wogezach appeared first on Pikinini.

Dlaczego bociany, wydry i chomiki?

To na nich koncentruje się działalność ośrodka. Bociany białe, wydry europejskie i chomiki europejskie są zagrożonymi wyginięciem gatunkami, typowymi dla regionu Alzacji. W ośrodku, poprzez dedykowane im programy, reintrodukuje się i przywraca zwierzęta ich naturalnemu środowisku.

Bociany zawsze mieszkały w Alzacji ale w latach 80. pozostały tu tylko 2 pary. Przyczynami znikania ptaków były używane w rolnictwie pestycydy, polowania w północnej Afryce i linie energetyczne. NaturOparC reintrodukował ponad 3500 bocianów. Blisko 1000 par znów osiedliło się w Alzacji.

Wydra zniknęła z naturalnego środowiska Alzacji już w XIX wieku.  Reintrodukcja wydr rozpoczęła się w 1998 roku i do tej pory sześć sztuk zostało wypuszczonych na wolność.

Chomik europejski jest we Francji zagrożony wyginięciem. Nie sprzyjają mu masowe uprawy kukurydzy gdyż chomiki preferują w swej diecie inne zboża. Hodowla i reintrodukcja chomików trwa od 2006 roku.

Wszystkim zwierzętom można długo się przyglądać. Mają do dyspozycji dużo, wspaniale zagospodarowanej przestrzeni. Co ważne, również my, zwiedzający mamy szansę na dokładne ich oględziny. Wydry można również podglądać z perspektywy podwodnej, wchodząc do specjalnego, ziemnego tunelu. Mnie zaciekawiły w nim również, dobrze widoczne, korzenie drzew! Wszędzie znajduje się bardzo dużo ciekawych  tablic edukacyjnych (wszystkie informacje są tylko po francusku).

Inne atrakcje NaturOparC

Rezerwat to nie tylko bociany, wydry i chomiki. Są tu też inne ciekawe zwierzaki – nutrie, szopy, świnki morskie… Bardzo podobał nam się roślinny labirynt, w którym ukryto ciekawostki i zadania poświęcone różnym zmysłom. Można było dotknąć różnych rodzajów zwierzęcych sierści, odgadnąć do jakiego zwierzęcia należy dany zapach czy sprawdzić jak one widzą świat. Labirynt zobaczycie na filmiku. Świetnym miejscem była również część poświęcona winnicom (można porównać i dowiedzieć się więcej o alzackich szczepach winogron), a także część ogrodowa, skoncentrowana na eko uprawach, kompostowaniu, owadach i ptakach w ogrodzie. Uczestniczyliśmy też w organizowanym na terenie rezerwatu pokazie pływackich możliwości różnych zwierząt. Nie wykonywały one żadnych sztuczek a jedynie łowiły ryby rzucane im jako pokarm. Jestem pod wrażeniem szybkości jaką potrafią w wodzie rozwijać kormorany, wydry, pingwiny czy foki.

Filmik

Zwierzaki najlepiej podziwiać w ruchu. Przyznam się, że za zwinnymi wydrami i innymi pływakami, trudno było mi nadążyć okiem i kamerą

Informacje praktyczne

Strona rezerwatu: TUTAJ (informacje tylko po francusku). Wszystkie atrakcje w samym rezerwacie są również dostępne tylko w języku francuskim.

NaturOparC leży na szlaku win, niedaleko miasteczka Hunawihr, w bardzo spokojnym miejscu do którego najlepiej dojechać autem. Od naszego Kaysersberg oddalone o kilkanaście kilometrów. Po wizycie w rezerwacie, pojechaliśmy do pobliskiego, uroczego Riquewihr.

The post Alzacja – rezerwat bocianów, wydr i chomików NaturOparC appeared first on Pikinini.

W alzackiej wiosce

Skansen składa się oczywiście z budynków przeniesionych z różnych miejsc w Alzacji. Zebrano tu również przedmioty codziennego użytku dawnych mieszkańców tych okolic. Zazwyczaj też – jak przeczytaliśmy na stronie skansenu – można zobaczyć je w rękach pracowników odtwarzających pracowite dni rzemieślników czy rolników. Niestety, w czasie naszego pobytu nie mogliśmy tego doświadczyć, najprawdopodobniej ze względu na utrudnienia covidowe. Do poszczególnych budynków można było wejść tylko w maseczkach i to oczywiście w limitowanej liczbie osób. Bez przeszkód przyglądaliśmy się za to sympatycznym zwierzętom zamieszkującym zagrody. W karczmie, połączonej z mieszkaniem rodziny karczmarza, znaleźliśmy znane nam już kieliszki do wina na zielonej nóżce:-)

Bociany

To zdecydowanie najbardziej liczni mieszkańcy skansenu. Klekotanie rozlegało się ze wszystkich stron. Z przyjemnością przyglądaliśmy się lotom ćwiczebnym młodych bocianów. W skansenie miał też być przygotowany bociani pokaz, ale nie wiem na czym miałby polegać. Wraz z innymi turystami daremnie czekaliśmy na animatora. Pewnie wszystko przez covid…

Informacje praktyczne

Strona skansenu: TUTAJ

Skansen znajduje się w miejscowości Ungersheim, tuż obok Parku Małego Księcia ale nie sposób raczej odwiedzić obu miejsc w tym samym dniu. My zwiedzaliśmy skansen rano, a po południu pojechaliśmy do pobliskiego Colmaru. Polecamy to rozwiązanie. Małego Księcia odwiedziliśmy innym razem, a Was zabierzemy tam w jednym z kolejnych wpisów

The post Alzacja – skansen Écomusée d’Alsace appeared first on Pikinini.