Dzieląc wspólny ogród, nie mogliśmy się ignorować. Tak, wiemy, że na wielu podmiejskich działkach, owady przegrywają nierówną walkę z cywilizacyjną obsesją człowieka. Przegrywają też jeże, ptaki, rodzime rośliny. My postanowiliśmy je uszanować, nawet jeśli z niektórymi z nich trudno jest się zaprzyjaźnić.

W naszym ogrodzie nie stosujemy chemicznych trucizn, pielęgnujemy drzewa, sadzimy kwiaty, ustawiamy poidełka, wieszamy owadzie domki…

Czasami mam wrażenie, że nasz ogród staje się powoli jedną z niewielu enklaw w których skrzydlaty, bzyczący światek może czuć się jak u siebie. Przykro mi kiedy budowie nowych domów w naszej okolicy, towarzyszy często wycięcie wszystkich drzew, zasadzenie szpalerów tui i chemiczne trucie wszystkiego co śmie wyrosnąć a – broń Boże! – zakwitnąć na pielęgnowanym z pietyzmem trawniku.

Mam jednak nadzieję, że postawa rezerwy i niechęci do najbliższej sobie przyrody wypływa ze zwykłej niewiedzy, z fałszywego obrazu idealnego domu i ogrodu. To można zmienić.

Poznawanie mikrokosmosu jest przecież fascynujące, zwłaszcza kiedy mamy dzieci, które dopiero uczą się patrzeć na świat.

Poszukującym owadzich przyjaciół polecamy dziś tematyczną grę memory. Gramy i wciąż wiele się uczymy.

Niedawno odkryłam też fascynującą stronę młodego fotografa owadów (Świat Makro), gdzie oprócz świetnych zdjęć, znajdziecie ciekawe przyrodnicze opowieści, a wszystko uporządkowane i łatwe do odszukania w leksykonie gatunków.

Do zobaczenia wiosną, mali przyjaciele!

/

The post Do zobaczenia wiosną, mali przyjaciele! appeared first on Pikinini.