Co jednak zrobić gdy takiego ogródka nie mamy? Oto kilka naszych podpowiedzi.

1. Kiełkownica lub hodowla warzyw na młode listki.

Nasza kiełkownica ma trzy piętra i wiemy już, że zawsze musimy je obsiać w różnym czasie, tak by kiełki nie pojawiały się na nich równocześnie. Jest ich zawsze aż tyle, że nie jesteśmy wtedy wstanie wszystkiego zjeść.

Ostatnio odkryliśmy jednak jeszcze inny, podobny sposób hodowli. W Internecie można kupić małe, wentylowane pojemniki i specjalne, kokosowe podłoże, w którym sieje się ziarna przeznaczone na mikrolistki. Nasza “szklarenka” znalazła swoje miejsce przy oknie tarasowym i niecierpliwie czekamy już na własną rukolę.

2. Pędzenie cebuli na szczypior

Robimy to zazwyczaj zimą, ale nie mamy zdjęć ze szczypiorem, który właśnie w ten sposób bardzo łatwo jest uzyskać.

Cebulę sadzi się w doniczce, zagłębiając ja w ziemi tylko do połowy, Jeśli nie mamy ziemi, można korzenie cebuli zanurzyć w słoiku z wodą. Rozmiar naczynia powinien być tak dopasowany do wielkości cebuli by ta nie mogła wpaść do środka.

3. Sianie warzyw i ziół w doniczkach

O tej porze roku najlepiej zrobić to w domu, a kiedy podrosną – po tzw. “zimnej Zośce” czyli 15 maja – wystawić na balkon, sadząc w większych donicach. Szczególnie polecamy proste i pewne: rzodkiewkę, pietruszkę, marchewkę, sałatę czy zioła. W doniczkach można też śmiało posadzić poziomki.

Na poniższym zdjęciu widzicie nasze wczorajsze zasiewy w warzywniku. Możecie podobną, mniejszą skrzynię postawić również na balkonie. Obok dumnie rosną wyhodowane przez nas kiedyś – całkowicie w domu! – fasolki.

Kolejne zdjęcia pochodzą od Zabawkator i Luna w Chmurach, z którymi kiedyś testowaliśmy ogrodnicze zestawy z Pikinini.

Ostatnie zdjęcie – sprzed wielu lat! – przedstawia balkon naszego starego mieszkania w lipcowym rozkwicie. W takich okolicznościach, na tej bardzo ograniczonej przestrzeni, spędzałam czas tuż przed narodzinami naszej Zosi.

The post Jak szybko wyhodować własne warzywa w mieszkaniu appeared first on Pikinini.

Dzięki naszym zestawom do hodowli motyli (KLIK), przybyło ich już całkiem sporo do Polski!

Dziś jednak chcemy Wam pokazać jak wykorzystaliśmy motylą wolierkę w czasie zimy.

Oto ona – Pusia… Zosia znalazła ją późną jesienią i ulokowała w naszym siatkowym pojemniku.

Po jakimś czasie okazało się, że Pusia ma sporo podobnych sobie kolegów i koleżanek. Wielu z nich trafiło do tego samego lokalu, przez co niestety straciliśmy kontrolę nad tożsamością pierwszej gąsienicy. Zagubiła się w tłumie i już jej nie rozpoznawaliśmy

Nie trwało długo i całe towarzystwo przeobraziło się stopniowo w poczwarki.

Obserwując wcześniej dość szybką przemianę rusałek w dorosłe motyle, myśleliśmy że i nasi nowi podopieczni niebawem wyfruną w świat. Kiedy tylko świeciło słońce, wystawialiśmy wolierę na taras, a w czasie zimnych nocy zabieraliśmy ją do domu.

Poczwarki były jednak mądrzejsze od nas i wiedziały, że nie warto wypuszczać się w teren kiedy zima za pasem. Postanowiły u nas przezimować!

Długi czas nic się z nimi nie działo ale kiedy zaczęliśmy intensywniej ogrzewać dom, dwie z nich przeobraziły się w motyle. Na zewnątrz był mróz i zupełnie nie wiedzieliśmy co zrobić. Mieliśmy nadzieję, że może zapadną w zimowy sen w nowej formie. W każdym razie, by zapobiec dalszym przedwczesnym zmianom, przenieśliśmy motyli hotel do zimniejszego garażu, gdzie całe pozostałe towarzystwo spokojnie chrapało dalej.

W końcu, w połowie marca kolejny motyl się przebudził. Oto on(a)! Wydaje nam się, że to właśnie Pusia

Spokojne o jej przyszłość wynieśliśmy ją do ogrodu i umieściliśmy na obficie kwitnących właśnie wrzoścach. Smacznego Pusiu!

PS. Reszta poczwarek to większe śpiochy. Chcą u nas jeszcze zostać.

/

The post Zimowi lokatorzy motylej wolierki appeared first on Pikinini.

Najpierw znoszą do budki mech, trawę a my znajdujemy sobie najlepsze miejsce obserwacyjne by podglądać postęp prac.

Później długo panuje cisza, a my zastanawiamy się czy ptaki nie opuściły jednak małego mieszkanka. Ale nie! Nadchodzi w końcu czas wielkiego gwaru, nieustającego pośpiechu małych rodziców, starających się wykarmić ukazujące się w otworze budki paszczęki.

Spędzamy wtedy bardzo dużo czasu przyglądając się wszystkiemu co uda nam się podejrzeć i nie podchodzimy zbyt blisko budki.

Nie udało nam się jeszcze oglądać pierwszych wylotów młodych sikorek. Pewnie zbyt dużo czasu przebywamy poza domem a one nie czekają niestety z ćwiczeniami do weekendu.

Zosi udało się jednak znaleźć kiedyś taką skorupkę…

Z wielką ciekawością czekamy na coroczne czyszczenie budek.

Raz znaleźliśmy w gnieździe martwe pisklę. To podobno częsty przypadek. Nie wszystkim udaje się przeżyć. W tym roku jednak wyleciały chyba wszystkie bo w gnieździe pozostały tylko piórka…

Spójrzcie jak troskliwie zatkano szpary mchem!

Jak tu przytulnie

A to już gniazdko po wyjęciu z budki. Jest miękkie, delikatne ale niezwykle trwałe. Piękne!

Dziś wszystko już posprzątane i przygotowane na nowy sezon. Zapraszamy!

/

The post Zapraszamy drodzy lokatorzy! appeared first on Pikinini.

Dzieląc wspólny ogród, nie mogliśmy się ignorować. Tak, wiemy, że na wielu podmiejskich działkach, owady przegrywają nierówną walkę z cywilizacyjną obsesją człowieka. Przegrywają też jeże, ptaki, rodzime rośliny. My postanowiliśmy je uszanować, nawet jeśli z niektórymi z nich trudno jest się zaprzyjaźnić.

W naszym ogrodzie nie stosujemy chemicznych trucizn, pielęgnujemy drzewa, sadzimy kwiaty, ustawiamy poidełka, wieszamy owadzie domki…

Czasami mam wrażenie, że nasz ogród staje się powoli jedną z niewielu enklaw w których skrzydlaty, bzyczący światek może czuć się jak u siebie. Przykro mi kiedy budowie nowych domów w naszej okolicy, towarzyszy często wycięcie wszystkich drzew, zasadzenie szpalerów tui i chemiczne trucie wszystkiego co śmie wyrosnąć a – broń Boże! – zakwitnąć na pielęgnowanym z pietyzmem trawniku.

Mam jednak nadzieję, że postawa rezerwy i niechęci do najbliższej sobie przyrody wypływa ze zwykłej niewiedzy, z fałszywego obrazu idealnego domu i ogrodu. To można zmienić.

Poznawanie mikrokosmosu jest przecież fascynujące, zwłaszcza kiedy mamy dzieci, które dopiero uczą się patrzeć na świat.

Poszukującym owadzich przyjaciół polecamy dziś tematyczną grę memory. Gramy i wciąż wiele się uczymy.

Niedawno odkryłam też fascynującą stronę młodego fotografa owadów (Świat Makro), gdzie oprócz świetnych zdjęć, znajdziecie ciekawe przyrodnicze opowieści, a wszystko uporządkowane i łatwe do odszukania w leksykonie gatunków.

Do zobaczenia wiosną, mali przyjaciele!

/

The post Do zobaczenia wiosną, mali przyjaciele! appeared first on Pikinini.

Przejażdżka rowerowa była dziś małym treningiem przed egzaminem na kartę rowerową, który Zosia będzie zdawała w przyszłym tygodniu. Zaliczyliśmy kilka osiedlowych “krzyżówek”, mijając się na nich trzema rowerami z wyciągniętymi kończynami wskazującymi pożądany kierunek skrętu. Udało nam się nie zderzyć ze sobą

A to mała myszka znaleziona dziś w ogrodzie przy przenoszeniu kompostownika.

Pozdrawiamy weekendowo!

/

The post Myszka appeared first on Pikinini.

Zjedliśmy sporo rzodkiewek, pietruszki, trochę marchewki, sałatę, pory, selery, groszek, kilka kalarepek, a wśród nich takie bliźniaki…

Urosła nam jedna papryka, kilka garści fasolki, kilkanaście pomidorków, mieliśmy nasturcje i nagietki, którymi posypywaliśmy kanapki…

Zbiorami dzieliliśmy się z ogrodowymi ślimakami i ptakami wydziobującymi słonecznik, ale największym beneficjentem naszych warzyw była oczywiście Kredka:)

/

The post Ogrodnicze podsumowanie sezonu appeared first on Pikinini.

Były malutkie, ale dużo jadły. Baliśmy się, że nie wystarczy im jedzenia, które dostały na drogę. Każdego dnia wspinały się do wieczka, zwisały na chwilę, znów wędrowały do jedzonka i stawały się coraz większe.

Po tygodniu postanowiły zakończyć już żywot w formie gąsienic i stać się poczwarkami:) Zawisły nieruchome pod wieczkiem, zwinięte jak haczyki…

…i rzeczywiście. Gąsienice zniknęły, pojawiły się poczwarki. Po dwóch dniach, otworzyłyśmy wieczko i ostrożnie przeniosłyśmy je – wraz z bibułką, do której były przytwierdzone – do siatkowego pojemnika. W tym momencie poczwarki zaczęły się trząść. Jak przeczytałyśmy w instrukcji zestawu, to ich instynktowna obrona i zachowanie mające na celu odstraszenie drapieżników.

Znów minął dość zimny tydzień. Poczwarki wisiały w koszu w naszym domu. I oto niespodziewanie, w słoneczny niedzielny poranek, pojawił się pierwszy motyl. Szybkie wyklucie drugiego już udało nam się zaobserwować. Ruch motyli spowodował odpadnięcie jednej poczwarki, ale tym nie należy się przejmować. Położyliśmy ją na czystej serwetce i zostawiliśmy w spokoju.

Dzień był ciepły więc kosz wynieśliśmy na taras i postawiliśmy w zacisznym, wygodnym do obserwacji miejscu.

Motyle przez jakiś czas pracowały jeszcze nad swoim ostatecznym wyglądem. Formowały się ich trąbki i skrzydła. Produktem ubocznym tego procesu jest wydzielanie czerwonej cieczy. Całe szczęście, że przeczytałyśmy wcześniej o tym zjawisku w instrukcji. Inaczej mogłoby nam się wydawać, że owady krwawią.

Kolejnego dnia wykluły się pozostałe trzy motyle i zaczęliśmy je karmić. Od babci dziewczynek motyle dostały piękne kwiaty piwonii a od mojej siostry wonne truskawki z jej ogródka:) Kwiaty zwilżaliśmy – za pomocą pipetki – nektarem przechowywanym w lodówce.

Oto brytyjski degustator polskich truskawek:)

Skrzydlatymi gośćmi cieszyliśmy się przez trzy dni, później wypuściliśmy ich na wolność.

Pozostały suche “płaszczyki” po poczwarkach, które szybko sfotografowaliśmy zanim rozsypały się w rękach na proszek…

Rusałka jest motylem migrującym i może przelatywać tysiące kilometrów w poszukiwaniu jedzenia. Jesteśmy ciekawi, czy nasze motyle wrócą do swej ojczyzny czy pozostaną na polskiej ziemi;) W naszym ogrodzie nie powinny narzekać na brak jedzenia. Nie brakuje w nim również motylich domków, w których mogą się bezpiecznie ukryć w czasie upałów.

Mamy inne niż ten z podobizną Rusałki osetnik, ale też powinny im się spodobać;)

Obok naszego warzywnika tworzymy też motylową rabatkę, więc wszyscy skrzydlaci goście są tu mile widziani. Do zobaczenia!

Zabawa w motylą hodowlę to świetna propozycja na letnie dni. Zestaw znajdziecie TUTAJ.

I jeszcze filmiki, na których można zobaczyć cykl rozwoju rusałki osetnik…

The post Brytyjskie rusałki na polskiej ziemi appeared first on Pikinini.

To maleństwo Zosia przeniosła ze sterty sprzątanych kamieni na nasz skalniak…

Ptakom nie przeszkadzają chyba biegające w ogrodzie dzieci i pracująca kosiarka. Założyły gniazdo w jednej z naszych budek lęgowych!

Pochłania nas ostatnio gra w Kubb’a …

…ale dzieci cały czas doglądają dzielnie swoich nowych warzywnych upraw. Rzodkiewka rośnie jak szalona, a i inne siewki starają jej się dotrzymać tempa…

Oj będzie miała nasza Kredka ucztowanie:) Na razie delektuje się świeżą trawką i mleczem w swojej nowej letniej rezydencji…

Jak widać na nakręconym przez Rozalkę filmiku, świnka rozpoznaje nowy teren z pewną obawą, ale zaciekawienie i łakomstwo jednak dominują:)

 Miłej niedzieli!

The post Majowe ożywienie ogrodowe appeared first on Pikinini.

Przygotowaliśmy miejsce na dwie skrzynki – warzywniaki, po jednym dla każdej z dziewczynek i wypełniliśmy je ziemią i świeżym kompostem. Wbrew pozorom nawet ten etap ciężkiej pracy, może być bardzo ciekawy, urozmaicony rozmowami o tym jak z kuchennych odpadków powstaje cenne podłoże:) W wiosennej ziemi znajdowaliśmy mnóstwo dżdżownic, a w kompoście pędraki…

Do pierwszych siewów wybraliśmy warzywa najbardziej odporne na możliwe przymrozki – pietruszkę, różne rodzaje marchewek i rzodkiewek.

Zosia oznaczyła swoje rządki kamieniami z własnoręcznie wymalowanymi warzywami i od razu wiemy gdzie co powinno wykiełkować. Rozalka jeszcze zastanawia się jakie etykiety chciałaby zastosować:)

A puste jeszcze grządki, rozweselają kolorowe wiatraczki, które – miejmy nadzieję – chronią też nasze uprawy przed ciekawskimi zwierzakami.

Dziewczynki dzielnie podlewają i wypatrują pierwszych kiełkujących warzyw. Już wiadomo kto będzie pierwszym degustatorem nowalijek. Oczywiście nasza Kredysława, która również cieszyła się z wiosennego słońca, wychodząc na swój pierwszy w życiu ogrodowy spacer:)

The post Zakładamy warzywne ogródki appeared first on Pikinini.

Cały proces – od nasionka do owocu – został świetnie opisany w instrukcji. Znalazłyśmy też w niej podpowiedzi jak zaobserwować najważniejsze etapy zmian zachodzących w życiu roślin i jakie eksperymenty mogą w tym pomóc.

Oto nasionka, które mieliśmy do dyspozycji, obserwacja „znaczka” i pierwszy eksperyment zakończony oznaczeniem najważniejszych części nasionka z zewnątrz i w środku (świetnie widoczne liścienie, zarodek, bielmo!).

Proces kiełkowania obserwowaliśmy w pojemnikach, w których nasiona umieściłyśmy między przezroczystymi ściankami i nasączonymi wodą gąbeczkami.

Młode siewki sadziliśmy w torfowym pojemnikach wypełnionych podłożem uzyskanym z torfowych tabletek…

…a kiedy urosły przesadzaliśmy je do większych pojemników i w końcu do doniczek.

Roślinki poddawane były cały czas obserwacji – mierzeniu, liczeniu liści, oznaczaniu potrzebnej im ilości wody i światła, a wszystko zapisywane było w specjalnych kartach obserwacji.

Kiedy wyjeżdżaliśmy w góry, nie było rady, roślinna ferajna pojechała z nami i zamieszkała w hotelowym pokoju.

Słonecznik – obiekt jednego z eksperymentów dotyczących fotosyntezy – przebywał dodatkowo z pudle z otworem:)

Do niektórych eksperymentów wykorzystywaliśmy inne rośliny np. u selera naciowego świetnie można zaobserwować jego wiązki przewodzące, a przekwitnięty tulipan posłużył do obserwacji części, z których składa się kwiat.

Nasze rośliny w tym czasie rosły i rosły…

…i mogliśmy eksperymentować z ich własnymi liśćmi, kwiatami…

…i w końcu z owocami!

Właśnie szykujemy się do komisyjnego otwarcia, przybierającej fioletowy kolor, fasoli i wydobycia z niej nasion, które może posiejemy już na prawdziwych, wiosennych grządkach:)

Laboratorium Botaniczne ZIELONA FABRYKA

/

The post Zimowe sukcesy zielonej fabryki appeared first on Pikinini.