Komentarze do: Najbarwniejsze lata literatury dziecięcej

Autor: Do zabawy

Do zabawy — Wed, 24 Aug 2016 17:59:20 +0000

Dobry wpis. Pozdrawiam 🙂

Autor: Mamik

Mamik — Thu, 12 May 2016 20:28:20 +0000

Uff, rozpisałam się, a przecież w książkach dla dzieci oprócz fabuły ważny jest też tekst, który powinien być na tyle uniwersalny, aby był zrozumiały również po wielu latach. I tu również nie jest najgorzej. Moim wielkim odkryciem był Ossendowski dla dzieci – pisze świetnie, prostym językiem, idealnie trafia do młodego czytelnika ( polecam “Małych zwycięzców”, “Słonia Birarę” i “Przygody małpki Fiki Miki”. Nadal bawi i wzrusza też Maria Buyno-Arctowa i jej “Kocia mama”, czy “Gucio zaczarowany” Urbanowskiej. A do tego warto jeszcze dzieci zapoznać może “Kacperkiem, góreckim skrzatem”, wędrówką “Topsi i Lupusa” Zofii Kossak-Szczuckiej.
A dla chłopców, którzy lubią bawić się żołnierzykami bardzo pouczającą ( lecz nie nudną !!! ) klasykę – “Lolka Grenadjera” i “Bohaterskiego Misia” ( myślę, że mimo braków wiedzy historycznej, zrozumieją obie książeczki bez najmniejszych problemów ). To taki mój subiektywny przedwojenny “Bajarz”.

Autor: Mamik

Mamik — Thu, 12 May 2016 19:48:07 +0000

Mam “Bajarza” i parę innych pozycji pani profesor, nie pamiętam, w której użyła bardzo sugestywnego określenia, że lit. XX-lecia międzywojennego to był przebogaty ogród, rzadko przycinany – co oznaczało, że obok perełek łatwo było natknąć się również na koszmarki. Ale czy inaczej jest dzisiaj?
Nie zgodzę się jednak z pierwszym zdaniem, że epoka ta nie zachwycała ilustracjami. Polska lustracja dla dzieci właśnie wtedy ukazała całe swoje bogactwo, które było kontynuowane dalej w po 45 roku. Proszę zobaczyć pierwszą okładkę “Lokomotywy” Studia Levitt i Him, na której wzorował się ( skopiował?) Szancer. Wtedy ilustracje dla dzieci zaczęli tworzyć też Themersonowie, których książeczki wydaje się ostatnio jako reprinty i określa mianem awangardy artystycznej. Ciekawych, a mało dziś znanych nazwisk jest o wiele więcej ( Molly Bukowska – słynne ilustracje do Sierotki Marysi, siostry Kruger, Gronowski, Bobiński, Mackiewicz ( np. Alicja w stylu art deco), Gawiński ( szkoła secesji) , Gramatyka-Ostrowska i Stryjeńska – nowocześnie ujęty folklor, czy niedoceniany Walentynowicz ( ten od Koziołka ).
Szkoda, że nie mamy świadomości ich nowatorstwa i zupełnie zapomnieliśmy o nich.

Autor: Elkie Pupek

Elkie Pupek — Thu, 10 Mar 2016 23:00:07 +0000

1918-1939 był czasem, w którym wielu ludzi, mogło wiele. Potem 45-2015, aż do dziś niedawna, można było niewiele. Dziś niby znów można więcej. Niby wszystko.