Komentarze do: Jaś i Małgosia?

Autor: Agnieszka (Pikinini)

Agnieszka (Pikinini) — Sun, 03 Apr 2011 10:20:09 +0000

1939

Autor: cinek

cinek — Sat, 02 Apr 2011 17:26:38 +0000

Z którego roku jest ten największy obraz ?

Autor: mala_forma

mala_forma — Wed, 02 Feb 2011 00:40:10 +0000

Miałam wrażenie, że razem z dzieckiem dorastałam do baśni. Prawie namacalnie było to widoczne właśnie na przykładzie “Jasia i Małgosi”. Z 6-latkiem zaczynamy wchodzić w ten świat na dobre, choć jeszcze rozważnie stąpamy po nowym gruncie.

Autor: Ala

Ala — Sun, 30 Jan 2011 11:07:02 +0000

Ten obraz przypomina mi historie miasta chlopcow zalozonego na poacztku tego wieku przez Edward J. Flanagan w Omaha. Bylo to schronisko/ sierociniec dla bezdomnych i zle traktowanych dzieci. Ta historia byla inspiracja dla piosenki The Hollies “He Ain’t Heavy He is My Brother”. Podobno w tym miesice, jest pomnik chlopca niosacego swojego brata. Slyszalam dwie historie o powstaniu tego pomnika. W pierwszej chlopcy, uciekajacy z domu w ktorym byli zle traktowani – szli droga, pewnie podobna do tej na obrazie, wiele kilometrow do schroniska. Kiedy spotkali Ojca Flanangana zapytal starszego chlopca dlaczego niesie mlodszego, przeciez musi mu byc bardzo ciezko. Na to starszy odpowiedzial ” On nie jest ciezki- to moj brat”. o tak wzruszylo Flanangana, ze zrobil to mottem swojego pozniejszego Miasta Chlopcow. Teraz przyjmuja tam rowniez dziewczynki. Mysl o dwojce samotnych, niekochanych dzieci, wygnanych lub uciekajacych z domu, ktore ten obraz tak pieknie ilustruje- zawsze sprawia ze placze sluchajac tej piosenki:-)

Autor: Redoffroad

Redoffroad — Fri, 28 Jan 2011 09:12:07 +0000

Jestem malującą mamą, więc zilustrowanie wpisu obrazami bardzo do mnie przemawia;) Klimat w obrazach nostalgiczny i mimo barwności bardzo smutny. Tak jakby wędrujące dzieci nie odzywały się do siebie słowem zatopione w smutku. Mój Kura poznał niedawno bajkę o Jasiu i Malgosi. Najpierw zafascynowala go postać Baby Jagi ale szybko przestał o nią pytać. Zacząl pytać natomiast o to, dlaczego TATO wyslał swoje dzieci do lasu i dlaczego nie mają MAMY. Straszne te bajki naszego dzieciństwa. Świadczy to o tym, że wychowanie przez straszenie jest stare jak świat.
Kura miał w przedszkolu bal karnawałowy. Decyzją dyrekcji bal mial mieć charakter cygańskiego taboru. Po pierwsze Kura miał już swą wizję na strój karnawałowy, po drugie mój trzylatek nie wie kim są cyganie i jak wyglądają. Ja – dziewucha ze wsi podłódzkiej – jako trzyletnie dziecko prawdopodobnie wiedziałam jak wygląda cyganka. Straszono mnie, że jak będę niegrzeczna to przyjdzie cyganka i porwie mnie jak kurę z zagrody. Zdaje się więc, ze repertuar bajek też ulegnie z czasem radykalnej wymianie, tak jak zapominamy o tym, że cyganie mieli rozbite tabory pod lasem. (pradziadek Kury to nawet uciekł z taką jedną;)
Pozdrawiamy z Krakowa;)

Autor: Mammamisia

Mammamisia — Tue, 25 Jan 2011 20:30:01 +0000

Dziękuję za odwiedziny na moim blogu.POZDRAWIAM!

Autor: Agnieszka (Pikinini)

Agnieszka (Pikinini) — Mon, 24 Jan 2011 19:15:46 +0000

Izo.
Chętnie zajrzę na Twojego bloga – proszę podaj jego adres:)
Pozdrawiam

Autor: Mammamisia

Mammamisia — Mon, 24 Jan 2011 00:18:48 +0000

Piękne obrazy. Wspaniałe kolory, choc mają w sobie dużo smutku. Zwłaszcza ten pierwszy bardzo mi sie podoba.
Pozdrawiam serdecznie i zapraszam do siebie na nowozałożonego bloga – Iza.