Komentarze do: Dzieciństwo w Kraju Warty

Autor: Tata_1968

Tata_1968 — Wed, 29 Sep 2010 18:25:31 +0000

Moi Dziadkowie ze strony Ojca również musieli wraz dziećmi opuścić mieszkanie w Poznaniu (ja z opowieści Taty pamiętam, że żandarmi niemieccy wyznaczyli 0,5 godziny czasu), zabierając przy tym do małych, podręcznych walizek wyłącznie najbardziej potrzebne rzeczy, po to by ostatecznie – na niemal 5 lat(!) – przesiedlono ich do Częstochowy, w Generalnej Guberni.
Nieraz, wspominając ten epizod z życia pradziadków i dziadka moich dzieci, pytam je, co one w podobnej sytuacji myślałyby zabrać z naszego domu, wiedząc że udają się w taką podróż, w niewiadomą. Zdaje się, że owo pytanie, dotycz. wymyślonej sytuacji robi na dzieciach duże wrażenie, i sprawia im niemały kłopot.
Ilekroć je o to pytałem, dowiadywałem się, że zatroskane niepewną przyszłością zabrałyby ze sobą tak dużo przedmiotów, że nasz dobytek musielibyśmy chyba zapakować i wywozić z wykorzystaniem ciężarówki, a nie walizek…
Taaaaak… Niech się nieraz nasze dzieci dowiedzą, i docenią, że w gruncie rzeczy mają (my dorośli także!!!) sielskie i beztroskie życie. No i dobrze…

Autor: Ala

Ala — Wed, 29 Sep 2010 06:18:47 +0000

Sama bym chetnie posluchala teraz o tamtych czasach. Niestey Babci juz z nami nie ma i teraz moglabym wysluchac tych historii jedynie z pomoca wirujacego talerzyka:-) Ale Babcia pozostawila po sobie niezapomniane opowiesci. II Wojny Swiatowej nie lubila wspominac a jezeli wspominla byly to raczej smutne wspomnienia- o wiele blizsze byly jej czasy ” za Wilhelma”, bo ogladane z perspektywy dziecka .

Historia wysiedlencza ze strony mojego Taty mowi o moim niemieckich zolniezach dajacych rodzinie 15 mminut na spakowanie w nocy i wysiedlenie na Slask (gdzie urodzil sie moj Tta) . Babcia i jej rodzina przerazone placzac i w poplochu pakowala koldry i dzieciaki podczas gdy moj flegmatyczny pradziadek spedzal czas w kalesonach- sisiajac do beczki z piwem i wlewajac mydlo do kiszonej kapusty. Zeby przesiedlency nie mogli tego uzyc.
Tlumaczy to pewne moje cechy charakteru najwyraznie odziedziczone!

Autor: Tata_1968

Tata_1968 — Wed, 29 Sep 2010 00:58:23 +0000

W Internecie znalazłem poniższe, jak dotąd nieznane mi, a bardzo ciekawe informacje.
Otóż Wikipedia podaje, że:
1. „Arthur Karl Greiser urodził się 22 stycznia 1897 w Środzie Wielkopolskiej”
2. „Po trzyletnim pobycie w szkole powszechnej, dalsze wykształcenie uzyskał w królewsko-pruskim gimnazjum humanistycznym w Inowrocławiu (obecnie liceum im. Jana Kasprowicza).”
Z kolei w innym miejscu, w Internecie (tutaj: http://dzienniknowy.pl/aktualnosci/dzial/44/150.dhtml) przeczytałem, że:
3. „Greiser wywodził się z niemieckiej rodziny, która w latach 80 XIX w. przeniosła się z Prus Wschodnich do Wielkopolski. Co ciekawe, brat jego ojca spolszczył się na tyle, że w 1925 r. jego zięciem został Józef Mańczak – zamordowany w Katyniu powstaniec wlkp., pilot, współtwórca polskiego lotnictwa. Atrur Greiser urodził się 22 stycznia 1897 r. w wielkopolskiej Środzie. Był synem komornika sadowego Gustawa i Idy z d. Sigmund. Miał dwóch braci Wilhelma (1889) i Ottona (1895) oraz siostrę Köthe (1890).”
Polecam także by zapoznać się z hasłem Wikipedii – Greiserówka, dostępnym pod adresem: http://pl.wikipedia.org/wiki/Greiser%C3%B3wka

Autor: Agnieszka (Pikinini)

Agnieszka (Pikinini) — Tue, 28 Sep 2010 20:54:07 +0000

Ciekawe historie. Chętnie posłuchałabym opowieści Twojej babci:)

Autor: Ala

Ala — Tue, 28 Sep 2010 09:26:37 +0000

Moja Babcia (urodzona w Poznaniu 1908) opowiadala mi o czasach przed wojennych w Poznaniu, gdzie Polacy, Niemcy i Zydzi zyli obok siebie w zgodzie, pomijajac normalne zazdrosci miedzyludzkie . W jej opowiesciach byl to swiat o wiele bardziej tolerancyjny niz obecny. Babci dziadek byl Niemcem a jej babcia Polka, mieli odrebne wiary i kazdy z nich chodzil do swojego kosciola a dzieci wychowane byly z poszanowaniem dla obu. Pomimo wojny i glodu – Babcia miala bardzo mile wspomnienia z dziecinsta, pelne przygod i interesujacych ludzi.

Ja sama wspominajac Stan Wojenny , podczas ktorego bylam dzieckiem, pamietam tylko jak bardzo cieszylismy sie z siostra kiedy w czasie wizyty i znajomych minela godzina policyjna i TRZEBA bylo zostac tam na noc. Och ja kie bylysmy szczesliwe ! Pamietam tez, ze pomomo kolejek, braku jedzenia i zycia na kiszonych ogorkach- moi rodzice mieli bardzo bogate zycie towarzystkie, gdzie pieniadze nie mialy znaczenia a imprezy odbywaly sie regularnie z tancami i spiewami ( z politycznymi podtekstami).

Ech mlodosc Panie Dzieju!