Bamberg to niewielkie miasto, które można zwiedzić w ciągu jednego dnia. Jego uroda i dziedzictwo kulturowe zostały docenione poprzez wpis na listę UNESCO. Cieszę się, że miasto przyszło nam odwiedzić w okresie po-pandemicznym. Dzięki temu było ono stosunkowo puste, pozbawione tłumów turystów.

Co zobaczyliśmy?

Małą Wenecję

W tym roku (!) to już drugi pobyt naszych córek w Wenecji Czekała na nas jeszcze trzecia Wenecja w alzackim Colmarze By podziwiać dawne rybackie domki i ich urokliwe ogródki schodzące do rzeki Regnitz, trzeba przespacerować się leżącą po drugiej stronie uliczką.

Stary Ratusz

To barokowy budynek na niewielkiej wysepce usypanej – ponoć przez mieszkańców – na rzeczce Regnitz. Wszyscy wypatrują pulchnej nóżki aniołka, która wystaje z malowanej fasady.

Stare uliczki

Bamberg – wzorem Rzymu – rozłożony jest na siedmiu wzgórzach. Spacerując brukowanymi uliczkami, wśród kolorowych i szachulcowych fasad można spotkać figury świętych i sklepiki z bożonarodzeniowymi akcesoriami. Spoglądając jednak pod stopy, wśród brukowych kamieni można dostrzec charakterystyczne złote tabliczki znane mi już z innych niemieckich miast. Wyryto na nich dane żydowskich mieszkańców miasta wraz z miejscem ich wywiezienia i słowem określającym losy większości z nich.

Katedrę

Pięknie położona na jednym ze wzgórz, kryje w sobie romańsko-gotyckie skarby: nagrobek cesarskich fundatorów, Kunegundy i Henryka II (to z nim walczył nasz Bolesław Chrobry), pomnik tajemniczego Jeźdźca Bamberskiego czy ołtarz Wita Stwosza (przewieziony z Norymbergi). Nam spodobali się również strzegący jednego z portali Adam i Ewa (goli jak ich Pan Bóg stworzył!), uśmiechnięty św. Szczepan z kamieniem w ręku, św. Dionizy (patron Paryża i całej Francji) ze swą głową i strzegąca katedry rzeźba lwa, którego grozę złagodziły już minione wieki.

Ogród Różany

Miejsce ukryte na wzgórzu katedralnym, na tyłach nowej rezydencji biskupiej. Stąd rozciąga się piękny widok na miasto.

Dzielnicę Ogrodów

Jest oddalona trochę od starego miasta ale dotrzeć można do niej bez problemu pieszo, przechodząc przez jeden z mostów (obwieszony kłódkami) na Regnitz. Musieliśmy przyprowadzić tu naszą Bamberkę! Dzielnicę tworzą parterowe domki, na tyłach których znajdują się warzywno-owocowo-kwiatowe ogródki. Trudno je dojrzeć bo domki oddzielają je od ulicy. Muzeum Ogrodników, które jest przykładem takiego gospodarstwa, było niestety zamknięte. Przez dzielnicę poprowadzono dobrze opisany tablicami szlak. Warto tu pospacerować bo uliczki są ciche i urokliwe, panuje tu zupełnie inny klimat niż w historycznym centrum miasta.

Gdzie spać i co zjeść?

My zatrzymaliśmy się na 1 noc w hotelu Ibis Styles. Pokoje są bardzo ładne i nowe, śniadania smaczne, parking łatwo dostępny. Hotel położony jest bardzo blisko turystycznych atrakcji.

Bamberg słynie z wędzonego piwa (Rauchbier). My próbowaliśmy wersji z browaru Schenkerla. 0,5 l w restauracji kosztowało 3,7 EUR

Kuchnia frankońska jest baardzo ciężka! Trudno nam było zdecydować się na tłuste mięsiwa, zawiesiste sosy i kluski ziemniaczane gdy na dworze temperatura wynosiła ok. 28 stopni. Wybraliśmy więc lżejszą kuchnię włoską. Wszak Bamberg to prawie Wenecja i Rzym

The post Czy w Bambergu można spotkać Bamberkę? appeared first on Pikinini.

Tymczasem Berlin przypomniał mi o sobie kiedy Zosia poprosiła mnie o towarzyszenie jej na koncercie jednej ze swych ulubionych grup k-popowych. Bilety i hotel zarezerwowałyśmy z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, nie wiedząc, że koncert i cała trasa zespołu, zostaną odwołane z powodu pandemii.

Na wyjazd do Berlina postanowiłyśmy od razu przeznaczyć kilka dni a, jak się okazało, z powodu odwołanego koncertu, czasu miałyśmy jeszcze więcej.

Czy warto zwiedzić berlińskie zoo?

O tym, że muszę do niego wrócić wiedziałam już podczas pierwszej wizyty, czyli wspomniane dwadzieścia kilka lat temu… Starszego dziecięcia nie udało mi się zabrać wcale więc cieszę się, że z młodszym, mimo, że 16-letnim, się udało! Bardzo chciałyśmy obejrzeć sławny wybieg dla pand wielkich, które bardzo trudno spotkać w europejskich ogrodach zoologicznych. W Berlinie mieszka cała rodzinka z dwójką maluchów – bliźniaków, urodzonych w 2019 roku.

5 lat temu Zosia wzięła udział w konkursie zorganizowanym przez poznańskie zoo i zaprojektowała wybieg dla pand (możecie o tym przeczytać TUTAJ). Jasne więc, że bardzo chciałyśmy porównać pomysły i zobaczyć jak pandy mieszkają w rzeczywistości

Zwierzęta w berlińskim zoo mieszkają na naturalnie urządzonych wybiegach, z których większość nie posiada krat. Zoo nie jest też rozlokowane na zbyt rozległym obszarze. My odwiedziłyśmy większość wybiegów i pawilonów po dwa razy, byłyśmy też w pobliskim Akwarium (piękny, historyczny budynek!), zjadłyśmy bardzo dobry obiad i później deser. Właściwie spędziłyśmy w ten sposób prawie cały dzień, czując się przyjemnie odizolowanymi od zgiełku miasta. W deszczowy marcowy dzień, w środku tygodnia, w zoo było bardzo pusto. Spotkałyśmy tylko kilka przedszkolnych wycieczek, które chyba przez pogodę nie korzystały nawet ze świetnych placów zabaw. Szkoda, że my już się nie kwalifikowałyśmy na ten typ rozrywki Zoo polecamy!

Gdzie na spacer po Berlinie?

To ciekawe, bo zamiast podążać utartymi szlakami i razem tropić króliki w berlińskich parkach, wybrałam miejsca do których żadna z nas jeszcze wcześniej nie dotarła. Oglądałyśmy więc Berlin z wieży katedry, z kopuły Reichstagu i z pokładu statku wycieczkowego. Spacer wzdłuż East Side Gallery to też dobry pomysł na rozmowę z nastolatką o historii Berlina.

Które muzeum wybrać?

No właśnie. Przecież jest tu ich tak wiele i… wydawało mi się, że chyba wszystkie je znam!

Tymczasem od mojego ostatniego pobytu w Berlinie pojawiły się nowości: Muzeum Szpiegowskie (German Spy Museum) czy Muzeum DDR (DDR Museum). Obydwa świetnie nadają się na odwiedziny z dziećmi i nastolatkami.

Nie mogłam jednak odmówić sobie wizyty w jednym z muzeów sztuki. Jako, że ołtarz pergamoński pozostaje wciąż w remoncie, wybrałyśmy się do Neues Museum. Sam budynek, wybudowany specjalnie w celach muzealnych jest piękny i dobrze, że (dopiero całkiem niedawno!) przywrócono mu jego pierwotną funkcję. Do wnętrz muzealnych zaproszono popiersie Nefretete i skarb trojański Schliemanna, które wcześniej widziałam w innych muzeach.

Hmm…, kiedy więc następnym razem wybiorę się do Berlina?

Nasze berlińskie impresje zebrałyśmy w tym krótkim filmiku:

The post Marcowy Berlin appeared first on Pikinini.

Z ciekawością zaglądaliśmy ludziom w okna i goniliśmy mijające nas wagony.

Makieta zaskoczyła nas swoją wielkością i różnorodnością. Zwłaszcza, że wraz z Rozalką odwiedziłam już kiedyś podobne miejsce w Hamburgu.

Tymczasem zatrzymajmy się w Borówcu…

Zachęcamy do wizyty. Wszystkie potrzebne informacje znajdziecie na TEJ STRONIE.

Jeśli znajdziecie się kiedyś w Hamburgu odwiedźcie Miniatur Wunderland, największą makietę kolejową na świecie, rozłożoną na ponad 1300 metrach kwadratowych. O wizycie w tym miejscu pisałam już kiedyś na blogu (TUTAJ)

Hamburski miniaturowy świat znajduje się w jednym z najładniejszych miejsc miasta, w starych budynkach magazynowych nad kanałami portowymi. Na tym zdjęciu widać otoczenie o którym piszę oraz mnie, Rozalkę i Jasia, synka kolegi, który towarzyszył nam wtedy w zwiedzaniu.

Na filmie widać jak ogromna jest makieta…

Od czasu kiedy ją odwiedziliśmy w roku 2006, jeszcze ją rozbudowano. Miniaturowe Życie toczy się dalej

Dla Rozalki podróż do Hamburga była też spotkaniem z miastem w innych formach miniatury. Z pokładu samolotu…

…i z wieży kościoła św. Michała.

A Wy? Odwiedzaliście podobne makiety w innych miastach?

/

The post Pożary, paleontolodzy przy pracy i lew na peronie appeared first on Pikinini.

Ostatnio, mieliśmy również okazję spotkać mnóstwo prawdziwych, drewnianych figurek dziadka do orzechów. Taką figurkę można kupić, jako pamiątkę z Norymbergii, miasta w którym rozgrywa się akcja opowieści Hoffmann’a.

Norymberga rzeczywiście wspaniale oddaje nastrój tej baśniowej historii i warto przyjechać tu z dziećmi.

Ciekawą atrakcją jest zegar na średniowiecznym kościele Najświętszej Maryi Panny. Codziennie w południe, po sygnale podnoszonych przez drewniane rzeźby trąb, pod zegarem pojawiają się figurki siedmiu elektorów i składając hołd cesarzowi, przesuwają się wokół jego postaci.

Na rynku, na którym stoi kościół, wokół straganów rozstawiono już pojemniki z mnóstwem wiosennych kwiatów, głównie tulipanów. Mimo całego zimowego piękna Norymbergii, wszyscy tęsknią już jednak za wiosną. Piękne kwiaty stanowiły dla mnie zdecydowanie zbyt duży kontrast z lutowym zimnem. Nie wiem, czy nie są jednak prawdziwsze i piękniejsze, kiedy pojawiają się wraz z prawdziwą wiosną.

Okolice Norymbergii były kiedyś – i jest tak w pewnym stopniu do dzisiaj – centrum produkcji i handlu zabawkami.
Największą ich liczbę, można zobaczyć w dużym Muzeum Zabawek, które zaprasza na ekspozycje ogromnym plakatem z reprodukcją „Zabaw dziecięcych” Breugla. Gdyby dzień był cieplejszy moglibyśmy pobawić się w liczenie rodzajów zabaw na obrazie, ale w lutym,  po znalezieniu ok. 80 zabaw, byśmy jednak zmarznięci, zwłaszcza, że mieliśmy już dość długi spacer przez Norymbergę za sobą.

W muzeum, zachwyciły mnie miniaturowe pokoiki zrobione w pudełkach od zapałek i przepiękne, bardzo bogate domki dla lalek. Nie służyły one podobno do zabawy, lecz miały na celu przygotowanie młodych dziewcząt do pełnienia roli pani domu. Mieściły zatem w sobie pełne wyposażenie bogatego, mieszczańskiego salonu, sypialni, kuchni, pomieszczeń dla służby. Domki takie były wystawiane też w reprezentacyjnych pomieszczeniach, jako dowód zasobności rodziny, miniaturowe odwzorowanie idealnego domu.

Zaciekawiły mnie też zabawki z lat 70-tych i 80-tych XX wieku. Miniaturki prawdziwych sprzętów domowych, pralki, kuchenki, żelazka, stanowiące niedostępny luksus dla dziecka w PRL-owskiej Polsce, którym wówczas byłam, teraz wydają się strasznie anachroniczne.

Nic w muzeum nie było jednak ciekawsze od intrygującej wystawy zabawek z okresu III Rzeszy. Jej częścią były też gry, wysyłane żołnierzom na front. Nieprawdopodobne, w jak propagandowy sposób, można wykorzystać zwykłą zabawę.

The post Zabawki z Norymbergii appeared first on Pikinini.